Informatie over het hotel van de familie Mavrikou

Een huwelijk is een traditionele aangelegenheid en wordt in ieder land op verschillende manieren gevierd. Sommige mensen vinden hun ware liefde in een ander land en kiezen ervoor om in dat buitenland te trouwen. In deze serie volgen we stellen die elkaar in het land van herkomst van één van de twee het jawoord geven. Hoe ervaren beide partijen deze dag? Wat komt er allemaal bij kijken? En hoe ervaren de Nederlandse familieleden de culturele verschillen in de aanloop naar en tijdens de plechtigheid?

Het is de bedoeling dat we enkele voorbereidingen en de bruiloft zelf filmen. We willen graag de buitenlandse huwelijkstradities in beeld willen brengen en de culturele verschillen waar beide partijen tegenaan lopen vastleggen. Het programma ‘Grenzeloos Verliefd’ komt ook van ons. Een Griekse bruiloft lijkt ons heel erg interessant.

Herken je jezelf in deze oproep?

Stuur dan een mail naar: huwelijken@snpmedia.nl

Bellen kan natuurlijk ook: 020 893 17 13  Micheline Redactie Buitenlandse Bruiloft

Wil je bijvoorbeeld weten hoe je Tzatziki klaarmaakt, of zoek je nog een recept voor een lekker toetje, je vindt het op onze “liefhebbers-pagina”. Ook de mythologie en Griekse taal, werkstukken over Griekenland, de naamdagen en informatie over de Griekse kerk, je vindt het allemaal bij elkaar op deze nieuwe pagina. Kortom; van  recepten tot Griekse restaurants, van het Griekse nieuws tot Griekse tradities, muziek en gewoontes, het is te vinden op de  pagina voor liefhebbers.

Wil je graag van de Griekse Gids op de hoogte blijven, dan kun je ons ook volgen via Twitter, word vriend met ons op Facebook en abonneer je op onze Griekenland-nieuwsbrief.

Wie is Roosmarijn Zevenhuizen?
Ik ben 32 jaar en getrouwd met een Griekse man. Wij wonen op een Grieks eiland met onze twee jonge dochtertjes; Lara van 3,5 jaar en Olivia van bijna 9 maanden. In Nederland was ik leerkracht in het basisonderwijs en in juni 2007 heb ik mijn baan, huis etc. opgegeven om in Griekenland te gaan wonen.

U woont op het eiland Skyros in Griekenland, hoe is dat zo gekomen?Tja, hoe is dat zo gekomen? Eigenlijk moeten jullie dat maar lezen in mijn boekje, want daar staat het in het eerste hoofdstuk uitgebreid beschreven. Het komt neer op het cliché vakantieliefde verhaal, alleen is het daar in ons geval niet bij gebleven.

Wat vindt u het mooiste van Griekenland en wat het minst mooi?
Het mooiste aan Griekenland, uhm, zoveel! De variatie vooral. Vroeger ging ik ook al veel op vakantie naar Griekenland, vanaf mijn elfde al. Niemand stond er dan ook gek van te kijken dat ik hier uiteindelijk ben gaan wonen. Ik was hier altijd al het gelukkigst. Wij gingen namelijk 6 a 7 weken per jaar achtereen met de auto weg (smokkelden soms een beetje met de schoolvakanties). Ik schijn ooit tegen mijn moeder gezegd te hebben (ik had als kind nogal een aanleg voor melancholie): “Als ik dood ga, dan wil ik dat mijn as wordt uitgestrooid over de Griekse zee.” Later ben ik er zelf elk jaar op vakantie gegaan, onder andere met de rugzak om de Cycladen te verkennen. Er is in Griekenland zoveel te zien. De hoge bergen die ook in elk gebied weer van elkaar verschillen, de prachtige stranden (kleine baaitjes of juist uitgerekte stranden, het is er allemaal te vinden), de heerlijke ruikende bossen (op de eilanden veelal naaldbomen, op het vaste land ook andere soorten), de witte dorpjes van de (kale) Cycladen tegenover de ‘dakpannenhuisjes’ in (het groene) Pillion en ‘last but not least’ flink wat cultuur! Zo kan ik nog wel even doorgaan. Het minst mooist vind ik het vuilnis dat toch veel aan de kant van de weg ligt en ook de roestige ‘decoratie’ van ooit rijdend blik.

Hoe ervaart u het leven in Griekenland als Nederlandse?
Als Nederlandse vielen mij heel veel dingen op. Zaken zijn hier  vaak anders geregeld, zoals de ziekenzorg. Dit zijn zaken die mij voor het eerst opvielen tijdens de zwangerschap en bevalling van mijn oudste dochtertje, zij is geboren in Athene. Mijn jongste in Rotterdam. Ik heb hier heel bewust voor gekozen. Dit staat ook in het persoonlijke gedeelte van mijn boekje beschreven. Op een eiland is het helemaal anders, want wij moeten voor een gekneusde teen bij wijze van spreken al uitwijken naar Athene. Ik voel me hierdoor nogal eens onveilig, zeker nu tijdens de crisis de zaken er in de ziekenhuizen in Athene nog slechter voorstaan dan voorheen. Verder zijn de cultuurverschillen ook vrij groot. Nederlanders leven bijvoorbeeld volgens de klok en dat is in Griekenland (net als in andere zuidelijke landen) heel anders. Ook speelt een groot gedeelte van het sociale leven zich hier af om een grote tafel met eten. In Nederland zijn wij toch meer van een koekje bij de koffie. Daar ben ik inmiddels al wel aan gewend geraakt en ik vind dat ook gezellig met het juiste gezelschap (op de afwas na dan). Het verschil van onze kijk op de tijd blijft helaas toch vaak een punt van ergernis.

Hoe ziet uw dagindeling eruit in de zomer en hoe in de winter?
Met twee kleine meisjes heb ik nog niet echt een heel zomer en winterritme. Ik pas mij aan hun schema aan en dat wisselt nog steeds met een peuter en een baby. Iets waarvan ik nogal verschil met de moeders hier. Zij nemen hun grut overal mee naartoe. Middagdutje? Nee, koffie drinken op het plein. In de avond nog plannen om uit eten te gaan? Dan maar om een uur of 23.00 naar bed, krijg je als kind niets van. Dit zal ook wel niet, maar het druist in tegen mijn gevoel van hoe ik mijn kinderen groot wil brengen; namelijk met de drie R’s, waarvan rust en ritme in mijn optiek het belangrijkst zijn voor jonge kinderen. Heel naïef misschien om mij hier aan vast te houden aangezien zij hier opgroeien en toch doe ik dat. Ik zie hier soms huilende kindjes, doodmoe nog om middernacht op het dorpsplein, terwijl zij het duidelijk zat zijn en in hun bedje willen liggen. Ik ben dan blij dat die van mij dat wel doen en heerlijk op hun bedtijd onder de dekens (in de zomer lakens) liggen. In de zomer zal ik op een gegeven moment een grotere rol in ons hotel gaan spelen dus dan zal onze zomer daar omheen draaien (mits wij nog open kunnen blijven, want dit eiland is behoorlijk afhankelijk van Grieks toerisme). In de nazomer hoop ik met mijn kindjes van het strand te kunnen genieten en in de winter lekker wandelen of op hele koude dagen heerlijk voor de open haard spelletjes spelen. Dit tot de meisjes naar school moeten, want dan is het uit met de pret. Het onderwijs is iets wat mij hier heel erg tegenvalt om het maar zacht uit te drukken. Kinderen krijgen hier al vanaf hun zevende jaar huiswerk mee en niet zo’n beetje ook. Verder zijn wij veel bezig in onze moestuin (dit zowel zomers als in de winter), nu meer dan ooit aangezien het rondkomen steeds lastiger wordt, al dan niet onmogelijk met alle maatregelen.

Heeft u wel eens problemen met aanpassen aan de Griekse cultuur?
Eigenlijk wat ik al heb genoemd: de omgang met tijd, een andere kijk op de opvoeding, maar uiteraard ook bepaalde tradities zoals naamdagen. Ook het dopen van onze eerste dochter (onze tweede wordt dit voorjaar gedoopt) was voor mij een hele gebeurtenis. Allemaal dingen die ik nu in mijn tweede boekje beschrijf, een beetje met een knipoog.

Wat vindt u het aantrekkelijkst aan het leven op Skyros?
De natuur! De zuurstof die je hier binnenkrijgt als je door de bossen loopt of aan zee. Zalig en onbetaalbaar!

Wat vindt u minder leuk van het leven op Skyros?
Het is toch een heel kleine gemeenschap (met zo’n 3000 inwoners). Hier is het ‘ons kent ons’ en voor een stedeling is dat lastig wennen. Roddelen; “κουτσομπολια” is hier aan de orde van de dag.

Waarom zouden Nederlanders op vakantie moeten komen naar Skiros?
Omdat het een eiland is met een hele gevarieerde natuur. Het noorden is kaal en rotsachtig, het zuiden kleurrijk met prachtige ‘rode’ aarde en de bossen. De stranden zijn overal even mooi, met op dit eiland die kleine eerdergenoemde baaitjes èn lange stranden. Zand, kiezel, het is er allemaal. Het witte dorp van Skiros is tegen een berg aangelegen en één van de mooiste dorpen in de Egeïsche zee.

Wat is het meest bijzondere plekje op Skyros?
Voor mij het uitzicht bovenop de berg bij het kerkje van Agios Pantaleimonas, adembenemend met de kleine (schier)eilandjes die ervoor liggen. Op een heldere dag kan je zelfs het schiereiland van Evia in de verte zien liggen.

Wat is er nog meer te zien en te doen op Skyros?
Men kan het graf van de bekende Engelse dichter Rupert Brooke bezoeken, die hier op zijn verzoek begraven ligt en het haventje Axileion waar volgens de mythologie Achilles richting Troje is afgereisd. Ook is het struinen door het doolhof van de kleine straatjes van het plaatsje Skiros een aanrader.

Wat zijn, volgens u, de grootste verschillen tussen Nederland en Griekenland?
In Nederland is men vaak meer planmatig (dus ook van de tijd), in Griekenland heeft men vaker een houding van ‘we zien wel’, “θα το δουμε”.

Wat mist u het meest aan Nederland?
Mijn familie, vrienden, mijn werk, sneeuw, de bevroren sloten in de winter EN DROP!

Wat doet u het liefst?
Op dit moment genieten van mijn kinderen, het cliché is waar; voor je het weet zijn ze groot!

Wat is uw favoriete Griekse gerecht?
Κοκκινιστοσ met rundvlees. Wij maken dat sinds kort in de open haard. Vanaf een uur of 21.00 in de avond tot de volgende ochtend lekker laten sudderen. Zalig!

Wat zijn uw plannen of wensen  voor de nabije toekomst?
Wij gaan in december voor een paar weekjes naar Nederland om onze hoofden even in het zand te stoppen en niet continu aan de crisis te denken. Hoewel wij geen geld hebben om daar iets te kunnen doen (want bijna alles kost geld), we gaan er een leuke tijd van maken.

Wat vindt u van de huidige situatie in Griekenland?
Tja, de huidige situatie in Griekenland, wat zal ik zeggen? Wij ondergaan de crisis aan den lijve. Nu hebben wij een elektriciteitsrekening liggen van 3000,- die wij voor het einde van het jaar moeten betalen om niet afgesloten te worden. Ook kregen wij gisteren weer een extra aanslag (de derde keer al) van 900,- over ons inkomen van vorig jaar, te betalen voor 30 november. Wij zitten net als vele anderen in een ijskoud huis, omdat petroleum (waar wij op de eilanden veelal van afhankelijk zijn) te duur is. Mijn jongste heeft ijsklompjes van handjes als ik haar ‘s morgens uit haar bedje haal. De situatie is slecht, maar dat heb ik mijn boekje allemaal van mij afgeschreven. Dat is nu teveel om dat ook nog in een interview te doen. Dan hou ik namelijk niet meer op.

U bent ook schrijfster, wilt u iets over uw boek vertellen?
Met mijn boekje heb ik de hoop veel misverstanden recht te zetten en een beter beeld te geven van hoe verschillende zaken hier in Griekenland geregeld zijn. Ik hoop dat zoveel mogelijk mensen het zullen lezen, vooral diegenen die een vertekend beeld hebben, want het eenzijdige beeld dat er in de Nederlandse media steeds naar buiten wordt gebracht (op een paar serieuze kranten na) is treurig en vaak ook onjuist. Het boekje begint heel persoonlijk met de ontmoeting van mijn man (dus het cliché, romantische vakantieliefde verhaal) en de ‘start’ van ons gezinnetje, om daarna over te gaan op de harde realiteit van de crisis en zijn misvattingen. Ik trek ook regelmatig de vergelijking met Nederland, zodat men bepaalde zaken in een ander perspectief gaat zien.

Wat wilt u nog kwijt aan de Nederlander?
Aan het (steeds groter wordende) deel van de Nederlandse bevolking dat zich zeer negatief, generaliserend en ongenuanceerd uitlaat over de Griekse bevolking wil ik zeggen dat een beetje mededogen van een ooit zo tolerant volk niet zou misstaan! Helaas wil men één zondebok om alles op af te schuiven: Griekenland.

‘Een ‘vreemde’ kijk op Griekenland’: Een nieuw boek van Roosmarijn Mavrikou-Zevenhuizen
De crisis in Griekenland maakt veel bij mensen los, zowel in Griekenland als in de rest van Europa. Dit boek geeft een andere kijk op veel misvattingen en de schuldvraag. Met dit boek krijgt u een inside-story van de griekse samenleving.  ‘Een ‘vreemde’ kijk op Griekenland’  (107 pagina’s, ISBN:9789461930682) wordt uitgegeven via Mijnbestseller.nl. Het boek is onder andere te koop bij www.mijnbestseller.nl, de boekhandels en bol.com. Prijs paperback: € 13,95, prijs eBook: € 10,72.

"Dat is Grieks voor mij!" Petra Mens-Omtzigt

Petra Mens heeft een notitieboekje met Griekse grammaticale schema’s gemaakt en dit handige boekje is nu verkrijgbaar!

Het is een combinatie van een notitieboekje en een handig naslagwerk. Het notitiegedeelte omvat naast aantekeningenpagina’s  een naamdagenoverzicht, een altijddurende kalender en een alfabetisch register dat gebruikt kan worden als telefoonboekje maar ook als persoonlijk woordenboekje. Het naslaggedeelte is een bundeling van artikelen over de Griekse taal, afgewisseld door grammaticale overzichten. Zowel voor de beginnende als voor de gevorderde cursist, een handig hulpmiddel bij de studie Nieuwgrieks. Met de serie “Dat is Grieks voor mij!” bewijst Petra Mens dat Nieuwgrieks weliswaar moeilijk is, maar zeker geen onmogelijke taal om te leren.

Drs. P.M. Mens-Omtzigt studeerde Nieuwgriekse Taal en letterkunde aan de Universietijd van Amsterdam. Ze is taaltrainer en geeft onder anders cursussen Nieuwgrieks aan de Volksuniversiteit Den Haag, Lisse en BplusC te Leiden.

Het boekje kost 15,95 excl. verzendkosten binnen NL. 1.95.
Te bestellen op www.datisgrieksvoormij.nl of te koop in de boekhandels.

Van 12 tot 14 augustus vonden de “Tzanidakia” feestactiviteiten plaats in het theater “Erofili” dat binnen de oude vesting van Rethymnon op Kreta ligt, boven op de top van een heuvel. Dit feest werd gehouden ter ere van  Antonis Tzanidakis die wetenschapper, schrijver, dichter en danser van Kretenzische dansen was. Tijdens deze drie dagen werden er allerlei theater-, dans-, en muziekvoorstellingen gegeven en werden verschillende mensen gehuldigd. Zo werd Piros Dimas gehuldigd, voor het behalen van 3 maal goud tijdens Olympische Spelen in gewichtheffen en Michalis Aerakis die acteur en theatermaker is.

De meest opvallende huldiging was echter die van de Nederlander Jurgen Andringa of zoals zijn vrienden hem noemen Jorgos Andringa.

[Toon als slideshow]

Jorgos Andringa komt uit Amsterdam en had als  klein kind al een passie voor volksdansen. Een andere Nederlander, Nico Straatman, leerde hem de Kretenzische dansen. Dit gebeurde ergens in de jaren ’60. Hierdoor is hij steeds meer van Kreta gaan houden en kreeg hij een band met de Kretenzers. Inmiddels is hij al 29 keer naar Kreta geweest en is hij bevriend geraakt met verschillende Kretenzische muziekmakers zoals Vasilis Skoulas, Psarantonis, Tasos Badourakis e.a. In Nederland geeft hij iedere woensdag dansles bij een Griekse vereniging en tijdens de vakantiebeursdagen danst hij volop bij de stands van Griekenland. Zo heeft hij ook afgelopen januari bij de stand van de Griekse Gids gedanst in Utrecht (zie filmpje ) samen met zijn goede vriend Panagiotis, een andere Kretenzische danser. Het is een hele eer en geweldig dat Jorgos nu gehuldigd is, vanwege zijn waardevolle bijdrage aan de Kretenzische cultuur, van harte gefeliciteerd!

Tijdens mijn laatste bezoek aan Kreta was ik uitgenodigd bij een Griekse bruiloft of nog beter gezegd: bij een echte Kretenzische bruiloft. Het uitzonderlijke aan deze bruiloft was dat de bruid Efi en de bruidegom Nikos beide Grieken zijn, die in Nederland wonen. De plechtigheid en het feest zouden in het piepkleine bergdorpje Episkopi plaatsvinden, het dorp waar de roots van de bruidegom liggen . Dit dorpje ligt in de Mylopotamos streek, ongeveer een uur rijden vanaf Rethymnon-stad. Vooraf had ik van Nikos de toezegging gekregen om te mogen filmen en fotograferen. Ik was benieuwd hoe het zou zijn, voor mij was het inmiddels alweer 16 jaar geleden dat ik op Kreta in het huwelijksbootje stapte met Wendy.

[Toon als slideshow]

De broer van de bruid, Dimitris, begeleidde me naar het ouderlijk huis, waar ik enorm van onder de indruk was. Het is een monumentaal pand (uit de 16^e of 17^e eeuw) dat helemaal is gerenoveerd in de oorspronkelijk stijl. Ik kreeg een rondleiding van de moeder van Nikos, waarna ik werd voorgesteld aan heel veel andere mensen, waaronder verschillende Nederlanders. De zussen van Nikos zijn namelijk met Nederlanders getrouwd en die waren daar met hun kinderen, waardoor het Nederlandse gehalte van deze bruiloft hoog was, dit gaf mij een déjà vu gevoel.

Ondertussen was het bijna tijd, de bruid en bruidegom waren zich aan het klaarmaken, dus ik ben  naar het “kafeneion” gegaan om daar even te wachten en wat fris te drinken. Een dorpeling bood meteen aan om me te trakteren op een drankje, de Kretenzische gastvrijheid kent geen grenzen. Voor ik het wist was ik verzeild geraakt in een gesprek met diverse dorpsbewoners, gesprekken over de crisis, over de politiek, over de geschiedenis… heel interessant allemaal. Ik voelde me al helemaal thuis.

Ondertussen arriveerden de gasten en het kleine dorpspleintje werd alsmaar drukker. Het Kretenzische orkest was ondertussen aan het oefenen en de priesters waren op het voorpleintje van het kerkje het één en ander aan het voorbereiden. Tussen alle mensen viel de Kretenzische dansgroep met haar mooie klederdrachten op, zij zouden vanavond optreden, het beloofde een spektakel te worden. Zo vloog de tijd voorbij en in de verte werd al geroepen dat de bruidegom klaar stond.

Inderdaad, de bruidegom stond al klaar, met rechts naast zich zijn moeder en links naast hem de “koumparos” (de getuige). Het orkest was inmiddels begonnen met Kretenzische muziek te spelen en onder applaus van de gasten kon de stoet richting kerk vertrekken, die ongeveer honderd meter verder lag. Daar wachtten de priesters die de bruidegom verwelkomden.

Nu was het de beurt van de bruid om naar de kerk te komen. Het orkest had zich inmiddels naar het huis van de bruid begeven en speelde weer muziek. De prachtige bruid werd nu naar de kerk begeleid door haar broer, met daarachter de hele aanhang, een indrukwekkend en ontroerend moment. De bruidegom verwelkomde zijn bruid met het bruidsboeket bij de kerk. De mis kon beginnen…

Het was een speciale mis omdat die voor de kerk, in de openlucht gehouden werd. Ondertussen was het later geworden en de avondschemering maakte plaats voor de nacht. Er heerste een mooie, romantische sfeer, met de kaarsjes die op het voorpleintje van de kerk brandden. Tijdens de trouwmis werden de ringen uitgewisseld en de Koumparos had o.a. als taak de huwelijkskransen boven de hoofden van het paar vast te houden. Hierna liep het bruidspaar drie maal om de tafel met de bijbel en gezegende wijn heen, waarbij de Kouparos ook meeliep om de kransen boven hun hoofden vast te houden. De familie en vrienden stonden er in een kring vlak omheen en gooiden met rijst, wat vruchtbaarheid en rijkdom symboliseert. Daarna werd een beetje van de wijn gedronken en was het huwelijk voltrokken. Na de mis werd het bruidspaar door iedereen gefeliciteerd, het feest kon nu beginnen.

Het feest werd op het kleine plein naast de kerk gehouden. Er waren tafels en banken neergezet voor ongeveer driehonderd gasten. Eerst werd de taart aangesneden en er werd champagne gedronken, ondertussen werd er vuurwerk afgestoken. Het vuurwerk verraste mij, omdat Kreta en zeker het gebied waar deze bruiloft plaatsvond, bekend staat om het in de lucht schieten met geweren en pistolen tijden hoogtijdagen. Persoonlijk vind ik het afsteken van vuurwerk i.p.v. schieten met vuurwapens, een goede ontwikkeling, want schieten met wapens is en blijft gewoon gevaarlijk. Het was tijd voor de openingsdans en het diner dat ondertussen aan de gasten werd geserveerd. Er werd een mooi optreden door de dansgroep gegeven en daarna kon iedereen aan de dans deelnemen. Het was het bruidspaar dat als eerste ging dansen, waarna de naaste familieleden volgden en daarna alle andere mensen. Deze bruiloft overtrof mijn verwachtingen, een prachtige ervaring, waarvoor ik bruid en bruidegom Efi en Nikos erg dankbaar ben.

Bekijk de video van deze bruiloft op http://www.grieksegids.nl/kreta/film-griekse-bruiloft.php

Να ζήσετε ευτυχισμένοι

Pilion is eigenlijk een berg en een schiereiland tegelijk. Het schiereiland heeft de naam aan de gelijknamige berg ontleend. De  berg  Pilion ligt ten noorden en ten oosten van de stad Volos. De hoogste top van Pilion is 1471 meter en ligt vlakbij Chánia en het skigebied Agriolefkes. Aan de oostelijke zijde van Pilion ligt de Egeïsche zee, in het westen de Pagasitische golf waar het zeewater vele malen rustiger is dan aan de kant van de Egeïsche zee.

In Pilion zijn er 24 grotere dorpen en veel kleinere dorpen. De huizen hebben hier een eigen architectonische stijl en liggen vaak tegen hoge berghellingen. Daarnaast zijn er tal van dorpjes die aan de zee liggen en eerder aan de dorpen op de eilanden doen denken.

Toen wij dit jaar in de maand juli Pilion bezochten, hebben we veel rondgereden om de streek beter te leren kennen. Het was vaak wel tijdrovend om van A naar B te komen, want de wegen zijn behoorlijk bochtig en om een afstand van 30 kilometer af te leggen hadden we vaak een uur nodig. Toch was het telkens weer de moeite waard om door te gaan en om deze prachtige landschappen te zien en te bewonderen. In Pilion hebben we vele mooie dorpen gezien zoals de bergdorpen Makrinitsa en Portaria, het dorpje Milies waar het beroemde stoomtreintje eindigt, Vizitsa met de schitterende huizen en haar gezellige dorpsplein, het vissersdorpje Agia Kyriaki, helemaal in het zuiden van Pilion, Milina met haar gezellige boulevard en de leuke terrasjes aan het strand, Afissos, met haar mooie stranden enz.

Op onze vernieuwde Pilion-website kunt u uitgebreide informatie over Pilion vinden alsmede mooie foto’s, kaarten en natuurlijk een aanbod van vakanties naar Pilion.

We hebben hier ook weer een filmpje opgenomen, zie http://www.grieksegids.nl/pilion/pilion-film.php

Vakanties naar Pilion worden behalve door Ross Holidays ook door Oad (binnenkort beschikbaar) aangeboden.

Met Ross Holidays naar Pilion (advertorial)

Griekenlandspecialist Ross Holidays biedt dertien bestemmingen waaronder het groene Pilion. Het kent een unieke combinatie van bergen en zee, met mooie baaien en een bergachtig achterland. In alle seizoenen is het er goed toeven. De herfst en lente zijn zeer geschikt voor de wandelaar, in de winter is het  mogelijk om te skiën en in de zomer is het goed toeven op een van de stranden of op een terrasje in een van de gezellige kustplaatsjes. Wij bieden het gehele jaar door diverse vakantiewoningen op Pilion aan, van studio’s tot vrijstaande villa’s. Vanaf heden zijn wij tevens gestart met een uniek project, genaamd de Tuin van Pilion. Gelegen in het bergachtige binnenland van Pilion, in het dorp Miliès komen in de vorm van authentieke villa’s diverse bloemen en bomen tot bloei. De eerste ‘bloem’ is Villa Ortansía. Deze villa is gebouwd in de traditionele stijl van Pilion, doch van alle gemakken voorzien, zoals een privé zwembad, jacuzzi en een ruim terras met fenomenaal uitzicht. De tweede is Villa Kerasiá, Grieks voor kersenboom. Ook deze is in de traditionele stijl gebouwd en heeft typisch Griekse elementen zoals een ondas. Net als Villa Ortansía is ook Villa Kerasiá voorzien van alle gemakken en beschikt zelfs over een fitnessruimte. Voor meer informatie over de villa’s kijkt u op www.pilionvillas.nl. Voor het totale aanbod en meer informatie over Pilion kijkt u op:

http://www.rossholidays.nl/vakantie-griekenland/zomervakantie-griekenland/pilion/algemeen.html

Villa Kerasia

Griekse Gids vernieuwd + Update Griekse Restaurants pagina

Sinds een paar weken zijn we de website GriekseGids.nl aan het vernieuwen. Zie www.grieksegids.nl

Griekse Restaurants

Zo ook de Griekse restaurant-pagina’s. We hebben hier plattegronden toegevoegd om de vindbaarheid en het gebruiksgemak van onze site te vergroten. Mocht u iets tegenkomen dat niet klopt, dan zouden wij het op prijs als u ons een email zou toesturen.

zie http://www.grieksegids.nl/restaurants/index.php

Diervriendelijk

Een andere nieuwe pagina die we toegevoegd hebben is vakanties naar diervriendelijke hotels en daarmee bedoelen we hotels en appartementen waar huisdieren toegelaten zijn zie http://www.grieksegids.nl/hotel/griekenland-diervriendelijke-hotels.php

Volgende maand

In de maand december zullen we twee nieuwsbrieven versturen. In deze nieuwsbrieven zullen we uitgebreide aandacht aan de volgende thema’s schenken:

- Griekse Kerst en Nieuwjaar

- De Zagorochoria in Epirus

- De eilandjes bij Lefkas met o.a. het eiland Skorpios van Athina Onassis

Met vriendelijke groeten,

Jorgos en Wendy Nikolidakis

www.grieksegids.nl

www.grieksegids.be

www.grieksegids.com

www.grieksegids.tv

Volg ons ook op Twitter

De foto’s van Huizingen 2010 staan op http://griekenland.grieksegids.nl/griekenland-foto.php?zoekfoto=Huizingen+2010

Jorgos en Wendy Nikolidakis