Maya, wie (of wat) is eigenlijk Omilo?
OMILO betekent in het oud-Grieks “Ik spreek” en het werkwoord wordt eveneens in het Nieuwgrieks nog steeds gebruikt (μιλώ of μιλάω). Toen het idee in 1996 ontstond om Griekse taalcursussen in Griekenland te organiseren, kozen we deze naam voor onze taalschool. Onze  school organiseert sinds 1997 Griekse taal- en cultuur cursussen op verschillende locaties in Griekenland (momenteel in Athene, Nafplion en de eilanden Syros en Andros). Sinds enkele jaren organiseren we eveneens Griekse email lessen, Culturele Wandelingen in Athene en Griekse kook- en danslessen. We breiden elk jaar een beetje uit! We hebben een zeer duidelijke website, eveneens in het Nederlands, met elk detail over alle curussen het hele jaar door. Info : www.omilo.com

Hoe en waarom bent u begonnen met het geven van Griekse taalcursussen?
Een lang verhaal! Tijdens mijn middelbare studies en mijn opleiding Vertaler-Tolk deed ik niets liever dan elke zomer aan taalvakanties in verschillende landen deel te nemen. Een ideale manier om studenten uit honderden landen te leren kennen, met de locale bevolking in contact te komen, een andere cultuur te leren kennen en dan nog de taal te leren spreken ook! Jammer genoeg bestonden in mijn studenten-tijd de Erasmus programmas nog niet, dus taalvakanties waren mijn manier om de wereld te verkennen! Ik studeerde weliswaar geen Grieks, dus waarom dan Griekse taalcursussen?  Simpel….ik ontmoette mijn “man Dimitris” in 1986 op een taalcursus in Kopenhagen! Sindsdien ben ik met avondschool Grieks begonnen in Antwerpen, samen met vele andere volwassenen, bijna allemaal “Griekenland-fanaten”! Dit was voor mij het begin van een nieuwe taal, een nieuwe cultuur, een nieuw avontuur.
Toen we na “een omweg” uiteindelijk in Griekenland gingen wonen, waren we zeer ontevreden met onze werkomstandigheden in het bedrijfsleven in Athene. We realiseerden ons dat we naar iets creatiever zochten, waarmee we ons werk tevens met de mooie dingen van Griekenland konden combineren. De enige oplossing was dan om zelf iets uit de grond te stampen! Onze “studentendroom” en alle goede herinneringen aan diverse taal- en cultuurcursussen kwamen weer naar boven en we ontdekten dat dit concept toen eigenlijk nog niet in Griekenland bestond. Er waren wel universiteitscurussen, die zich voornamelijk op studenten Griekse filologie concentreerden, maar voor volwassenen die Grieks leren en het willen combineren met hun vakantie,  was er quasi niets.  Ook had ik ondertussen 3 jaar in de “tour-operator-sector” van Griekenland gewerkt en zodoende Athene en omstreken zeer goed leren kennen en waarderen. De meeste toeristen waren echter niet geinteresseerd in de cultuur of de gewoonten van het land maar enkel in de zon, wat me erg irriteerde! Ik was er ondertussen wel achter dat ik graag talen en toerisme wilde combineren, maar enkel voor mensen die van Griekenland houden….  Ik denk dat we daar ondertussen in geslaagd zijn!

Waarom koos u juist voor Maroussi in Athene?
Toen we in 1993 in Athene terechtkwamen huurden we ons eerste appartementje in Maroussi (15 km ten noorden van de Acropolis!). Maroussi was toen een aangename buitenwijk van Athene, met toch nog een “dorps-gevoel” en veel meer “groen” dan in het centrum van Athene. Bovendien ligt de Kifissia-Pireaus trein-lijn dwars door Maroussi en is het zeer gemakkelijk om snel het centrum van Athene te bereiken (20 minuten). Toen was het ook de enige trein/metro-lijn die bestond. Alle andere metro verbindingen in Athene zijn er pas met de Olympische spelen in 2004 gekomen. Ondertussen is Maroussi geen “dorp” meer, maar een “noordelijke gemeente” van Athene, wel met nog steeds goede voorzieningen, een prachtig park, het olympisch stadium, rustige woonwijken en vlak bij de nieuwe “attiki odos” (snelweg). Ook een aangename gemeente om kinderen groot te brengen, met vrij veel sport-, hospitaal- en school-voorzieningen. Tijdens de beginjaren van OMILO waren alle zomercurussen nog buiten Athene (Nea Makri, Evia, Hydra…) Toen we echter ook met curussen tijdens het schooljaar begonnen, kozen we als basis vervolgens ook Maroussi, omdat veel buitenlanders in deze buurt (of nog noordelijker) wonen en Maroussi voor iedereen gemakkelijk bereikbaar is.

Vakantie gecombineerd met Griekse taallessen, een gat in de markt?
Och, dat hangt ervan af wat men daaronder verstaat! Met “een gat in de markt” denkt men meestal aan een goed en winstgevend idee? Wat wij doen is een leuk idee met zeer veel werkvreugde, maar niet gemakkelijk en een echte “niche markt”. Er zijn in de wereld gezien maar ZEER WEINIG mensen die Grieks willen leren of het volhouden! De meesten die ermee beginnen geven het na een jaar al op! Er wordt in Europa steeds minder Nieuwgrieks onderwezen, het is geen gemakkelijke taal (het vraagt wat doorzettignsvermogen) en “Grieks” heb je ook niet meteen nodig om ergens werk te vinden (tenzij in Athene dan!). Het zijn dus voornamelijk mensen die het als hobby doen, of beslissen in Griekenland te komen wonen. Het blijft een zeer kleine markt en we zullen er nooit rijk van worden! Maar daartegenover staat wel dat we een droomjob hebben gecreëerd, zelf onze tijd kunnen indelen, onze kinderen tijdens de 3-maandelijke vakantieperiodes steeds mee naar de cursuslokaties kunnen nemen, altijd interessante mensen ontmoeten en heel veel creativiteit in ons werk kunnen leggen.
Cursisten komen van overal en zijn van elke leeftijdscategorie (20 tot 80 jaar). De Griekse leerkrachten geven elke ochtend les en in de namiddagen organiseren we activiteiten zoals Grieks dansen,wandelingen, quiz,introductie in de Griekse muziek, bezoek aan musea en concerten en natuurlijk nog de gezamelijke taverne-avonden. We organiseren cursussen op verschillende locaties in Griekenland en zijn ook steeds op zoek naar nieuwe plekjes. Het is dus onmogelijk om dit werk ooit beu te worden!

Wat was uw meest bijzondere ervaring met het werk dat u doet?
Dat we elk jaar cursisten tussen 20 en 80 jaar verwelkomen, uit elke hoek van de wereld met allemaal hun eigen reden om Grieks te leren!   Zoals bv :

• Ik ben Dalaras-fan en wil zijn teksten begrijpen.
• Ik ben leraar oud-Grieks maar wil nu Nieuwgrieks leren spreken.
• Ik studeer filosofie en wil de Griekse mentaliteit leren kennen.
• Ik ben 70 jaar en wil geen Alzheimer krijgen, het leren van Grieks is een goede oefening voor mijn brein.
• Wij willen pensioneren in Griekenland en beginnen alvast met de taal te leren.
• Ik ben verslaafd aan Griekse muziek.
• Ik woon in Athene en wil met mijn buurvrouw converseren.
• Ik heb me bekeerd tot het Grieks-orthodoxe geloof en ben actief bij de Griekse kerk.
• Ik ben als kind naar de Griekse zaterdagschool gegaan maar kan de taal niet voldoende spreken.
• Ik heb op mijn Griekenlandreizen zoveel Griekse vrienden gemaakt en wil hun taal leren.
• Mijn kinderen zitten op de Griekse school en ik moet ze helpen met huiswerk.
• Ik wil het Griekse examen afleggen om werk bij de Griekse staat te vinden.
• Ik woon in Australië en werk voor de Griekse gemeenschap.
• Ik zit in het Griekse koor van Mexico-city en zou de teksten die we zingen willen verstaan.
• Onze dochter is met een Griek getrouwd en we willen met haar schoonouders converseren.
• Ik loop elk jaar de marathon in Athene en zou graag de straatnamen kunnen lezen!
• Mijn man spreekt enkel Grieks!
• Enz, enz….!

Kunt u nog iets meer vertellen over de andere OMILO programma’s?
Niet iedereen heeft zin of de energie om de Griekse taal te leren maar veel mensen beleven plezier aan het Griekse koken en dansen. Actieve vakanties komen steeds meer in trek en vandaar dat we nu op het eiland Andros een Culurele Week aanbieden: men kan kiezen tussen kookles, dansles of griekse prive-les, of een eventuele combinatie. Ook ideaal voor koppels of families die verschillende interesses hebben maar toch iets actiefs willen doen. En voor diegenen die gewoon van een strandvakantie dromen, terwijl hun kinderen of partner koken of dansen, is dit ook een oplossing! Verder verzorgen we ook Culturele Wandelingen in Athene, met o.a. Nederlandstalige gids. Athene is sinds de olympische spelen echt een mooie stad geworden met veel mogelijkheden, prachtige musea, enz…Het probleem is dikwijls dat toeristen niet meteen de mooie plekjes vinden omdat de meeste informatie enkel in het Grieks te vinden is .Met een wandeling geven we meteen alle informatie over de stad die men niet in de gids vindt, wat inside-information over het dagelijkse leven in Griekenland, wijzen we de typische en niet-toeristische tavernas aan, enz…. Kortom, een goede start om Athene te verkennen, de Grieken beter te leren kennen en zonder tijd te verliezen.

Maya, vooraan tijdens een Griekse dans

Wanneer ging u voor het eerst naar Griekenland en wat deed dat met u?
Mijn eerste bezoek aan Griekenland was in 1987, toen Dimitris zijn legerdienst deed. Ik ging met de bus van Brussel, door het toenmalige Joegoslavie, naar Thessaloniki (was toen het goedkoopste), en reisde vanaf daar alleen het land door. Drie weken later kwam ik uiteindlijk in Athene aan. Daar had ik dan nog een week om met mijn “soldaat” door te brengen en  zijn familie te leren kennen. Ik was onder de indruk van de prachtige natuur, de Griekse muziek en het eten, maar vond het ook indrukwekkend hoe veilig dit land was (en nog steeds is!) om als 20-jarig meisje alleen met de rugzak rond te reizen, bij wildvreemde mensen te worden uitgenodigd en regelmatig te auto-stoppen (bij gebrek aan voldoende lijnbussen!). Het is nog steeds de reis die me het meeste is bijgebleven.

U spreekt zelf Grieks, hoe komt dit zo?
Ja, op die eerste Griekenlandreis werd het me snel duidelijk dat men dit land pas goed leert kennen of alleen kan reizen met wat kennis van de taal. Bij mijn eerste ontmoeting met de ouders van Dimitris, die alleen maar Grieks spreken, kon ik alleen maar wat cliché-woorden en gebarentaal gebruiken en vriendelijk blijven lachen! Bij terugkomst in Belgie ben ik dan maar meteen met Griekse avondschool begonnen! Die lessen hebben goed geholpen, maar we hebben wel enkel grammatica geleerd. Niemand in de klas kon ook maar 1 volzin correct in het Grieks zeggen. Dit is trouwens ook een van de redenen dat we bij OMILO veel op conversatie en spreken oefenen. Het echte spreken heb ik uiteindelijk in de praktijk en bij mijn schoonmoeder geleerd : uren in de keuken zitten bij iemand die enkel Grieks spreekt kan echt vruchten afwerpen! Mijn schoonmoeder was zelf ook lerares,dus had het geduld en haar methode om mij alles bij te brengen!

Wat is het beste dat u tot nu toe in Griekenland is overkomen?
Dat we erin geslaagd zijn OMILO van de grond te krijgen en werk kunnen bieden aan 6 leerkrachten. Door het werk reizen we ook een beetje in Griekenland rond en kunnen we genieten van de mooie natuur, de zee en de vakantiesfeer. Met de Griekse leraren waarmee we vele jaren samenwerken hebben we bijna een familie-band en onze kinderen groeien samen met heel dit concept op.

Wat vindt u het mooiste van Griekenland en.. het minst mooi?
Het mooiste : de natuur, het licht, de muziek.
Het minst mooi : zonder twijfel, het Griekse schoolsysteem en de Griekse staat die niet functioneert.

Wat is voor u het belangrijkste in het leven: werk, vriendschap, liefde, geld, familie of creativiteit?
Moeilijke vraag! Allemaal belangrijke dingen, maar met slechts 1 uit die 6 keuzes, kan men niet oveleven. Het ideaal is om het allemaal te combineren.  Moest ik toch kiezen, dan ga ik voor “creativiteit”! Een persoonlijke verrijking en met die eigenschap kunnen vaak ook de andere dingen verwezenlijkt worden.

Wie is uw grote voorbeeld en waarom?
Picasso, Moore, Bejart, Warhol, Miro, Felini, Calatrava, Hatzikakis, Tsoklis, ….en duizenden andere “kunstenaars” die een andere kijk op het leven bieden, mensen laten nadenken en de hele wereld een heel stuk mooier maken.

Wat zijn uw plannen of wensen voor de (nabije) toekomst?
1. Eerst en vooral hoop ik dat de huidige crisis Griekenland positief kan veranderen en dat alle staatsdiensten eindelijk eens gaan werken zoals ze horen te werken, zonder corruptie. Het worden moeilijke tijden maar Grieken hebben al veel doorstaan.Ik hoop dat het land niet leegloopt en dat Grieken hun trots en “kefi” snel weer kunnen terugvinden.
2. Onze kinderen zijn intussen tieners en zoals alle Griekse ouders hoop ik dat we de middelen en mogelijkheden vinden om onze kinderen studiemogelijkheden en een toekomst te geven. 3. En verder hoop ik natuurlijk dat we kerngezond blijven en nog vele jaren de energie zullen hebben om al onze cursussen te blijven organiseren op vele mooie plekjes in Griekenland.

website: www.omilo.com
Email : info@omilo.com
Facebook : www.facebook.com/omilohellas

Informatie over het hotel van de familie Mavrikou

Een huwelijk is een traditionele aangelegenheid en wordt in ieder land op verschillende manieren gevierd. Sommige mensen vinden hun ware liefde in een ander land en kiezen ervoor om in dat buitenland te trouwen. In deze serie volgen we stellen die elkaar in het land van herkomst van één van de twee het jawoord geven. Hoe ervaren beide partijen deze dag? Wat komt er allemaal bij kijken? En hoe ervaren de Nederlandse familieleden de culturele verschillen in de aanloop naar en tijdens de plechtigheid?

Het is de bedoeling dat we enkele voorbereidingen en de bruiloft zelf filmen. We willen graag de buitenlandse huwelijkstradities in beeld willen brengen en de culturele verschillen waar beide partijen tegenaan lopen vastleggen. Het programma ‘Grenzeloos Verliefd’ komt ook van ons. Een Griekse bruiloft lijkt ons heel erg interessant.

Herken je jezelf in deze oproep?

Stuur dan een mail naar: huwelijken@snpmedia.nl

Bellen kan natuurlijk ook: 020 893 17 13  Micheline Redactie Buitenlandse Bruiloft

Wil je bijvoorbeeld weten hoe je Tzatziki klaarmaakt, of zoek je nog een recept voor een lekker toetje, je vindt het op onze “liefhebbers-pagina”. Ook de mythologie en Griekse taal, werkstukken over Griekenland, de naamdagen en informatie over de Griekse kerk, je vindt het allemaal bij elkaar op deze nieuwe pagina. Kortom; van  recepten tot Griekse restaurants, van het Griekse nieuws tot Griekse tradities, muziek en gewoontes, het is te vinden op de  pagina voor liefhebbers.

Wil je graag van de Griekse Gids op de hoogte blijven, dan kun je ons ook volgen via Twitter, word vriend met ons op Facebook en abonneer je op onze Griekenland-nieuwsbrief.

Alexandra Zoi - Ingeborg Beugel - Lena Kostopoulou - Jorgos Nikolidakis

Iedereen was het met elkaar eens dat de Nederlandse media niet objectief heeft gereageerd op de economische situatie in Griekenland en dat de Nederlandse pers onterecht en keihard heeft uitgehaald naar een hele bevolking. Iedereen was het trouwens ook met elkaar eens dat heel veel dingen organisatorisch niet goed zijn geregeld in Griekenland en dat er helaas ook corruptie is. Veel dingen in Griekenland moeten anders, want het kan zo niet verder, dat ziet men ook in Griekenland in. Waar men het unaniem helemaal niet mee eens was, is het feit dat het gehele Griekse (gewone) volk de zwartepiet toebedeeld krijgt, terwijl de boosdoener een relatief zeer klein deel van de bevolking is.

Het was een erg geslaagde avond die behalve in het teken van de Nederlands-Griekse vriendschap ook in het teken stond van de Griekse dichter Odysseas Elytis die honderd jaar geleden geboren werd. Er werden enkele gedichten voorgelezen zowel in het Grieks als in het Nederlands.

Zo ook het volgende gedicht uit de bundel “Spiegel van de Griekse poëzie”:

“Ios, Sikinos, Serifos, Milos
Bij ieder woord een zwaluw…
en vele olijfbomen om het licht door hun vingers te zeven
zodat het zich zachtjes uitspreidt over je slaap
en vele krekels
die je niet hoort
zoals je je eigen polsslag niet voelt…
maar schaars het water….
dun laagje aarde aan je voeten
zodat je nergens je wortels kunt spreiden
een wijd de hemel boven je
om voor jezelf de oneindigheid te lezen
DEZE kleine wereld, zo groots!”

Wie is Roosmarijn Zevenhuizen?
Ik ben 32 jaar en getrouwd met een Griekse man. Wij wonen op een Grieks eiland met onze twee jonge dochtertjes; Lara van 3,5 jaar en Olivia van bijna 9 maanden. In Nederland was ik leerkracht in het basisonderwijs en in juni 2007 heb ik mijn baan, huis etc. opgegeven om in Griekenland te gaan wonen.

U woont op het eiland Skyros in Griekenland, hoe is dat zo gekomen?Tja, hoe is dat zo gekomen? Eigenlijk moeten jullie dat maar lezen in mijn boekje, want daar staat het in het eerste hoofdstuk uitgebreid beschreven. Het komt neer op het cliché vakantieliefde verhaal, alleen is het daar in ons geval niet bij gebleven.

Wat vindt u het mooiste van Griekenland en wat het minst mooi?
Het mooiste aan Griekenland, uhm, zoveel! De variatie vooral. Vroeger ging ik ook al veel op vakantie naar Griekenland, vanaf mijn elfde al. Niemand stond er dan ook gek van te kijken dat ik hier uiteindelijk ben gaan wonen. Ik was hier altijd al het gelukkigst. Wij gingen namelijk 6 a 7 weken per jaar achtereen met de auto weg (smokkelden soms een beetje met de schoolvakanties). Ik schijn ooit tegen mijn moeder gezegd te hebben (ik had als kind nogal een aanleg voor melancholie): “Als ik dood ga, dan wil ik dat mijn as wordt uitgestrooid over de Griekse zee.” Later ben ik er zelf elk jaar op vakantie gegaan, onder andere met de rugzak om de Cycladen te verkennen. Er is in Griekenland zoveel te zien. De hoge bergen die ook in elk gebied weer van elkaar verschillen, de prachtige stranden (kleine baaitjes of juist uitgerekte stranden, het is er allemaal te vinden), de heerlijke ruikende bossen (op de eilanden veelal naaldbomen, op het vaste land ook andere soorten), de witte dorpjes van de (kale) Cycladen tegenover de ‘dakpannenhuisjes’ in (het groene) Pillion en ‘last but not least’ flink wat cultuur! Zo kan ik nog wel even doorgaan. Het minst mooist vind ik het vuilnis dat toch veel aan de kant van de weg ligt en ook de roestige ‘decoratie’ van ooit rijdend blik.

Hoe ervaart u het leven in Griekenland als Nederlandse?
Als Nederlandse vielen mij heel veel dingen op. Zaken zijn hier  vaak anders geregeld, zoals de ziekenzorg. Dit zijn zaken die mij voor het eerst opvielen tijdens de zwangerschap en bevalling van mijn oudste dochtertje, zij is geboren in Athene. Mijn jongste in Rotterdam. Ik heb hier heel bewust voor gekozen. Dit staat ook in het persoonlijke gedeelte van mijn boekje beschreven. Op een eiland is het helemaal anders, want wij moeten voor een gekneusde teen bij wijze van spreken al uitwijken naar Athene. Ik voel me hierdoor nogal eens onveilig, zeker nu tijdens de crisis de zaken er in de ziekenhuizen in Athene nog slechter voorstaan dan voorheen. Verder zijn de cultuurverschillen ook vrij groot. Nederlanders leven bijvoorbeeld volgens de klok en dat is in Griekenland (net als in andere zuidelijke landen) heel anders. Ook speelt een groot gedeelte van het sociale leven zich hier af om een grote tafel met eten. In Nederland zijn wij toch meer van een koekje bij de koffie. Daar ben ik inmiddels al wel aan gewend geraakt en ik vind dat ook gezellig met het juiste gezelschap (op de afwas na dan). Het verschil van onze kijk op de tijd blijft helaas toch vaak een punt van ergernis.

Hoe ziet uw dagindeling eruit in de zomer en hoe in de winter?
Met twee kleine meisjes heb ik nog niet echt een heel zomer en winterritme. Ik pas mij aan hun schema aan en dat wisselt nog steeds met een peuter en een baby. Iets waarvan ik nogal verschil met de moeders hier. Zij nemen hun grut overal mee naartoe. Middagdutje? Nee, koffie drinken op het plein. In de avond nog plannen om uit eten te gaan? Dan maar om een uur of 23.00 naar bed, krijg je als kind niets van. Dit zal ook wel niet, maar het druist in tegen mijn gevoel van hoe ik mijn kinderen groot wil brengen; namelijk met de drie R’s, waarvan rust en ritme in mijn optiek het belangrijkst zijn voor jonge kinderen. Heel naïef misschien om mij hier aan vast te houden aangezien zij hier opgroeien en toch doe ik dat. Ik zie hier soms huilende kindjes, doodmoe nog om middernacht op het dorpsplein, terwijl zij het duidelijk zat zijn en in hun bedje willen liggen. Ik ben dan blij dat die van mij dat wel doen en heerlijk op hun bedtijd onder de dekens (in de zomer lakens) liggen. In de zomer zal ik op een gegeven moment een grotere rol in ons hotel gaan spelen dus dan zal onze zomer daar omheen draaien (mits wij nog open kunnen blijven, want dit eiland is behoorlijk afhankelijk van Grieks toerisme). In de nazomer hoop ik met mijn kindjes van het strand te kunnen genieten en in de winter lekker wandelen of op hele koude dagen heerlijk voor de open haard spelletjes spelen. Dit tot de meisjes naar school moeten, want dan is het uit met de pret. Het onderwijs is iets wat mij hier heel erg tegenvalt om het maar zacht uit te drukken. Kinderen krijgen hier al vanaf hun zevende jaar huiswerk mee en niet zo’n beetje ook. Verder zijn wij veel bezig in onze moestuin (dit zowel zomers als in de winter), nu meer dan ooit aangezien het rondkomen steeds lastiger wordt, al dan niet onmogelijk met alle maatregelen.

Heeft u wel eens problemen met aanpassen aan de Griekse cultuur?
Eigenlijk wat ik al heb genoemd: de omgang met tijd, een andere kijk op de opvoeding, maar uiteraard ook bepaalde tradities zoals naamdagen. Ook het dopen van onze eerste dochter (onze tweede wordt dit voorjaar gedoopt) was voor mij een hele gebeurtenis. Allemaal dingen die ik nu in mijn tweede boekje beschrijf, een beetje met een knipoog.

Wat vindt u het aantrekkelijkst aan het leven op Skyros?
De natuur! De zuurstof die je hier binnenkrijgt als je door de bossen loopt of aan zee. Zalig en onbetaalbaar!

Wat vindt u minder leuk van het leven op Skyros?
Het is toch een heel kleine gemeenschap (met zo’n 3000 inwoners). Hier is het ‘ons kent ons’ en voor een stedeling is dat lastig wennen. Roddelen; “κουτσομπολια” is hier aan de orde van de dag.

Waarom zouden Nederlanders op vakantie moeten komen naar Skiros?
Omdat het een eiland is met een hele gevarieerde natuur. Het noorden is kaal en rotsachtig, het zuiden kleurrijk met prachtige ‘rode’ aarde en de bossen. De stranden zijn overal even mooi, met op dit eiland die kleine eerdergenoemde baaitjes èn lange stranden. Zand, kiezel, het is er allemaal. Het witte dorp van Skiros is tegen een berg aangelegen en één van de mooiste dorpen in de Egeïsche zee.

Wat is het meest bijzondere plekje op Skyros?
Voor mij het uitzicht bovenop de berg bij het kerkje van Agios Pantaleimonas, adembenemend met de kleine (schier)eilandjes die ervoor liggen. Op een heldere dag kan je zelfs het schiereiland van Evia in de verte zien liggen.

Wat is er nog meer te zien en te doen op Skyros?
Men kan het graf van de bekende Engelse dichter Rupert Brooke bezoeken, die hier op zijn verzoek begraven ligt en het haventje Axileion waar volgens de mythologie Achilles richting Troje is afgereisd. Ook is het struinen door het doolhof van de kleine straatjes van het plaatsje Skiros een aanrader.

Wat zijn, volgens u, de grootste verschillen tussen Nederland en Griekenland?
In Nederland is men vaak meer planmatig (dus ook van de tijd), in Griekenland heeft men vaker een houding van ‘we zien wel’, “θα το δουμε”.

Wat mist u het meest aan Nederland?
Mijn familie, vrienden, mijn werk, sneeuw, de bevroren sloten in de winter EN DROP!

Wat doet u het liefst?
Op dit moment genieten van mijn kinderen, het cliché is waar; voor je het weet zijn ze groot!

Wat is uw favoriete Griekse gerecht?
Κοκκινιστοσ met rundvlees. Wij maken dat sinds kort in de open haard. Vanaf een uur of 21.00 in de avond tot de volgende ochtend lekker laten sudderen. Zalig!

Wat zijn uw plannen of wensen  voor de nabije toekomst?
Wij gaan in december voor een paar weekjes naar Nederland om onze hoofden even in het zand te stoppen en niet continu aan de crisis te denken. Hoewel wij geen geld hebben om daar iets te kunnen doen (want bijna alles kost geld), we gaan er een leuke tijd van maken.

Wat vindt u van de huidige situatie in Griekenland?
Tja, de huidige situatie in Griekenland, wat zal ik zeggen? Wij ondergaan de crisis aan den lijve. Nu hebben wij een elektriciteitsrekening liggen van 3000,- die wij voor het einde van het jaar moeten betalen om niet afgesloten te worden. Ook kregen wij gisteren weer een extra aanslag (de derde keer al) van 900,- over ons inkomen van vorig jaar, te betalen voor 30 november. Wij zitten net als vele anderen in een ijskoud huis, omdat petroleum (waar wij op de eilanden veelal van afhankelijk zijn) te duur is. Mijn jongste heeft ijsklompjes van handjes als ik haar ‘s morgens uit haar bedje haal. De situatie is slecht, maar dat heb ik mijn boekje allemaal van mij afgeschreven. Dat is nu teveel om dat ook nog in een interview te doen. Dan hou ik namelijk niet meer op.

U bent ook schrijfster, wilt u iets over uw boek vertellen?
Met mijn boekje heb ik de hoop veel misverstanden recht te zetten en een beter beeld te geven van hoe verschillende zaken hier in Griekenland geregeld zijn. Ik hoop dat zoveel mogelijk mensen het zullen lezen, vooral diegenen die een vertekend beeld hebben, want het eenzijdige beeld dat er in de Nederlandse media steeds naar buiten wordt gebracht (op een paar serieuze kranten na) is treurig en vaak ook onjuist. Het boekje begint heel persoonlijk met de ontmoeting van mijn man (dus het cliché, romantische vakantieliefde verhaal) en de ‘start’ van ons gezinnetje, om daarna over te gaan op de harde realiteit van de crisis en zijn misvattingen. Ik trek ook regelmatig de vergelijking met Nederland, zodat men bepaalde zaken in een ander perspectief gaat zien.

Wat wilt u nog kwijt aan de Nederlander?
Aan het (steeds groter wordende) deel van de Nederlandse bevolking dat zich zeer negatief, generaliserend en ongenuanceerd uitlaat over de Griekse bevolking wil ik zeggen dat een beetje mededogen van een ooit zo tolerant volk niet zou misstaan! Helaas wil men één zondebok om alles op af te schuiven: Griekenland.

‘Een ‘vreemde’ kijk op Griekenland’: Een nieuw boek van Roosmarijn Mavrikou-Zevenhuizen
De crisis in Griekenland maakt veel bij mensen los, zowel in Griekenland als in de rest van Europa. Dit boek geeft een andere kijk op veel misvattingen en de schuldvraag. Met dit boek krijgt u een inside-story van de griekse samenleving.  ‘Een ‘vreemde’ kijk op Griekenland’  (107 pagina’s, ISBN:9789461930682) wordt uitgegeven via Mijnbestseller.nl. Het boek is onder andere te koop bij www.mijnbestseller.nl, de boekhandels en bol.com. Prijs paperback: € 13,95, prijs eBook: € 10,72.

Quotes uit het boek:

 “Ik heb mijn hardwerkende man nog nooit zo terneergeslagen gezien. Iemand die altijd zo hard werkt om zijn zaken op orde te hebben, ziet nu alles instorten. Laatst zat hij in tranen, omdat hij voor het eerst durfde toe te geven, dat hij niet weet of we vanaf januari bij wijze van spreken nog wel melk kunnen kopen voor onze dochters.”

“Scholen en ziekenhuizen zijn in rap tempo aan het sluiten, want er zijn geen leerkrachten of ziekenhuispersoneel meer, noch middelen om hen draaiende te houden.”

 “Diefstal en criminaliteit zijn al met 200% gestegen.”

 “Extreme loonsverlagingen, massale ontslagen, belastingen die bijna wekelijks omhoog gaan en dan de rekening die alle Grieken in de bus kregen om nògmaals een groot percentage inkomensbelasting te betalen over vorig jaar. Dat alles kan niet als hervormingen beschouwd worden.”

 “De rijken worden vooralsnog niet getroffen. En wil het nou net zo zijn dat daar het geld zit.  Zij worden echter nog steeds op grote schaal beschermd door vriendjespolitiek en hebben hun geld allang veilig gesteld op bankrekeningen in andere landen of in roerend en onroerend goed.”

Over Roosmarijn Mavrikou-Zevenhuizen  Zij is getrouwd met een Griekse man en heeft samen met hem twee jonge dochtertjes van nu 3,5 jaar en 7 maanden. Zij wonen op een klein eiland, genaamd Skiros, in Griekenland. Ver van de onrust in Athene, maar de harde realiteit van de crisis raakt ook hen. Dit is tevens de reden dat Roosmarijn het boek heeft geschreven.

‘Een ‘vreemde’ kijk op Griekenland’  (107 pagina’s, ISBN:9789461930682) wordt uitgegeven via Mijnbestseller.nl.
Het boek is onder andere te koop bij www.mijnbestseller.nl, de boekhandels en bol.com. Prijs paperback: € 13,95, prijs eBook: € 10,72.

Een van de (vele) hoogtepunten van onze zomervakantie in Griekenland vond ik de aankomst op Naxos, want als je bij de haven van dit Cycladeneiland aankomt, zie je vanaf de boot aan de linkerkant van de haven direct dé grote trekpleister van dit eiland: de Portara (de grote poort).

Deze prachtige poort uit de oudheid staat op Palatia, dit was eens de heuvel waarop Portara stond, maar omdat de zeespiegel gestegen is sinds de oudheid, staat Portara nu op een eilandje dat verbonden wordt met Naxos-stad door een smalle dam, waarover je te voet naar Portara kunt komen. Dit was best een spannende oversteek, omdat de zee beide keren dat wij naar de Portara gingen nogal wild was en de golven sloegen af en toe over de dam. Helemaal droog kwamen we dan ook niet aan de overkant, maar het maakte de aantrekkingskracht van deze “attractie” alleen maar groter. Vanaf boven heb je een prachtig uitzicht over de zee en over Naxos-stad. ’s Avonds, wanneer de zon onder gaat is het hier een drukte van belang, want iedereen wil dan de zonsondergang achter de poort fotograferen.

[Toon als slideshow]

De Portara is de ingang van een tempel die nooit werd afgemaakt, die in de richting van Apollo’s  geboorteplaats Delos kijkt. Geleerden geloven dat de tempel vanwege deze reden aan Apollo, de Griekse god van de dichtkunst, muziek en het licht moet zijn gewijd, maar anderen denken dat hij gebouwd werd ter ere van Dionysos, de Griekse god van de wijn,  die werd namelijk aanbeden op Naxos.

De bouw van de tempel begon  rond 525 voor Chr. door de tyran Lygdamis, die de gebouwen op Naxos het hoogst en meest roemrijk wilde maken van heel Griekenland. De tempel zou helemaal gebouwd worden van marmer, waar Naxos bekend om staat. Alleen de muren waren klaar toen zijn bewind omver werd geworpen in 506 voor Chr. De tempel werd nooit afgemaakt. De rechthoekige poort is 6 meter hoog en is gemaakt van vier blokken marmer, die elk 20 ton wegen.

Als de zon eenmaal onder is wordt het rustig bij Portara, de mensen gaan Naxos-stad in, vijf minuten wandelen van Portara. Hier zijn het de smalle en kronkelige steegjes met witte huisjes en winkeltjes, die grote aantrekkingskracht uitoefenen op toeristen.

"Dat is Grieks voor mij!" Petra Mens-Omtzigt

Petra Mens heeft een notitieboekje met Griekse grammaticale schema’s gemaakt en dit handige boekje is nu verkrijgbaar!

Het is een combinatie van een notitieboekje en een handig naslagwerk. Het notitiegedeelte omvat naast aantekeningenpagina’s  een naamdagenoverzicht, een altijddurende kalender en een alfabetisch register dat gebruikt kan worden als telefoonboekje maar ook als persoonlijk woordenboekje. Het naslaggedeelte is een bundeling van artikelen over de Griekse taal, afgewisseld door grammaticale overzichten. Zowel voor de beginnende als voor de gevorderde cursist, een handig hulpmiddel bij de studie Nieuwgrieks. Met de serie “Dat is Grieks voor mij!” bewijst Petra Mens dat Nieuwgrieks weliswaar moeilijk is, maar zeker geen onmogelijke taal om te leren.

Drs. P.M. Mens-Omtzigt studeerde Nieuwgriekse Taal en letterkunde aan de Universietijd van Amsterdam. Ze is taaltrainer en geeft onder anders cursussen Nieuwgrieks aan de Volksuniversiteit Den Haag, Lisse en BplusC te Leiden.

Het boekje kost 15,95 excl. verzendkosten binnen NL. 1.95.
Te bestellen op www.datisgrieksvoormij.nl of te koop in de boekhandels.