Wil je bijvoorbeeld weten hoe je Tzatziki klaarmaakt, of zoek je nog een recept voor een lekker toetje, je vindt het op onze “liefhebbers-pagina”. Ook de mythologie en Griekse taal, werkstukken over Griekenland, de naamdagen en informatie over de Griekse kerk, je vindt het allemaal bij elkaar op deze nieuwe pagina. Kortom; van  recepten tot Griekse restaurants, van het Griekse nieuws tot Griekse tradities, muziek en gewoontes, het is te vinden op de  pagina voor liefhebbers.

Wil je graag van de Griekse Gids op de hoogte blijven, dan kun je ons ook volgen via Twitter, word vriend met ons op Facebook en abonneer je op onze Griekenland-nieuwsbrief.

Een van de (vele) hoogtepunten van onze zomervakantie in Griekenland vond ik de aankomst op Naxos, want als je bij de haven van dit Cycladeneiland aankomt, zie je vanaf de boot aan de linkerkant van de haven direct dé grote trekpleister van dit eiland: de Portara (de grote poort).

Deze prachtige poort uit de oudheid staat op Palatia, dit was eens de heuvel waarop Portara stond, maar omdat de zeespiegel gestegen is sinds de oudheid, staat Portara nu op een eilandje dat verbonden wordt met Naxos-stad door een smalle dam, waarover je te voet naar Portara kunt komen. Dit was best een spannende oversteek, omdat de zee beide keren dat wij naar de Portara gingen nogal wild was en de golven sloegen af en toe over de dam. Helemaal droog kwamen we dan ook niet aan de overkant, maar het maakte de aantrekkingskracht van deze “attractie” alleen maar groter. Vanaf boven heb je een prachtig uitzicht over de zee en over Naxos-stad. ’s Avonds, wanneer de zon onder gaat is het hier een drukte van belang, want iedereen wil dan de zonsondergang achter de poort fotograferen.

[Toon als slideshow]

De Portara is de ingang van een tempel die nooit werd afgemaakt, die in de richting van Apollo’s  geboorteplaats Delos kijkt. Geleerden geloven dat de tempel vanwege deze reden aan Apollo, de Griekse god van de dichtkunst, muziek en het licht moet zijn gewijd, maar anderen denken dat hij gebouwd werd ter ere van Dionysos, de Griekse god van de wijn,  die werd namelijk aanbeden op Naxos.

De bouw van de tempel begon  rond 525 voor Chr. door de tyran Lygdamis, die de gebouwen op Naxos het hoogst en meest roemrijk wilde maken van heel Griekenland. De tempel zou helemaal gebouwd worden van marmer, waar Naxos bekend om staat. Alleen de muren waren klaar toen zijn bewind omver werd geworpen in 506 voor Chr. De tempel werd nooit afgemaakt. De rechthoekige poort is 6 meter hoog en is gemaakt van vier blokken marmer, die elk 20 ton wegen.

Als de zon eenmaal onder is wordt het rustig bij Portara, de mensen gaan Naxos-stad in, vijf minuten wandelen van Portara. Hier zijn het de smalle en kronkelige steegjes met witte huisjes en winkeltjes, die grote aantrekkingskracht uitoefenen op toeristen.

Achilles

Van 13 april t/m 11 september 2011: Tentoonstelling “Keizers op Corfu” in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden.

De Oostenrijkse keizerin Elisabeth (Sisi, 1837-1898) en de Duitse keizer Wilhelm II (1859-1941) waren allebei gefascineerd door de oude Grieken. ‘Sisi en Wilhelm II – keizers op Corfu’ brengt die fascinatie voor het klassieke Griekenland tot leven. Het Achilleion (Sisi’s geliefde Griekse zomerpaleis) en het romantische landschap van Corfu vormen het decor van de tentoonstelling. U ziet een selectie uit de persoonlijke archeologische collecties van Sisi en Wilhelm, met bruiklenen uit musea in Corfu en Wenen en uit Huis Doorn. Er zijn verder vazen en meubelstukken uit Sisi’s paleizen te zien, samen met foto’s, een reisgids en voorbeelden van de hofmode uit haar tijd. Wilhelm’s liefde voor de oudheid blijkt uit zijn verzameling Griekse munten en de archeologische opgravingen die hij leidde op Corfu. De expositie toont foto’s en filmopnames daarvan, en verder portretten, uniformen en brieven van Wilhelm.

Slechts weinigen weten van de speciale band die Sisi en Wilhelm met de oudheid hadden. Ze deelden ook een grote liefde voor Corfu. Sisi kon op dit mooie Griekse eiland wegvluchten in een romantische droomwereld. Tussen 1889 en 1892 liet ze hier haar zomerresidentie bouwen: het Achilleion, vernoemd naar de beroemde Griekse held Achilles. Het was een paleis in classicistische stijl, versierd met beelden en wandschilderingen van Griekse goden en mythen. Voor Sisi waren de kunst uit de oudheid en haar paleis op Corfu een manier om weg te vluchten van het strakke Oostenrijkse hof en haar onfortuinlijke familieleven. Meer informatie

Bezoekadres:
RMO
Rapenburg 28
2311 EW Leiden

Miljoenen jaren geleden bestond de Egeïsche zee nog niet en waren Europa, Azië en Afrika met elkaar verbonden. Allerlei hevige geologische fenomenen hebben het gebied, waar onder andere de Egeïsche zee ligt, verzonken en alleen de hoogste punten van dit gebied zijn boven water gebleven. Deze hoogste punten vormen nu de Egeïsche eilanden. De Egeïsche eilanden zijn alle eilanden van de Cycladen (o.a. Santorini, Mykonos, Paros en Naxos), de Dodecanese (o.a. Rhodos, Kos, Karpathos, Kalymnos, Patmos), de Sporaden (o.a. Skiathos, Skopelos, Alonissos en Skyros) en de eilanden in het noordoosten van de Egeïsche zee. (Lesbos, Chios etc.)

Santorini is echter het eiland dat de geschiedenis van Griekenland en de wijde omgeving ervan heeft veranderd, omdat hier rond 1450 v.Chr. een gigantische vulkaanuitbarsting plaatsvond.  Santorini, dat oorspronkelijk een rond eiland was, en Stroggili heette (Dit betekent in het Grieks rond/cirkelvormig), veranderde plotseling  in een halvemaanachtig eiland. Volgens National Geographic was het de op één na grootste vulkaanexplosie die ooit in de menselijke geschiedenis heeft plaatsgevonden. (Alleen de explosie in 1815 in Tambora op het Indonesische eiland Soembawa was nog groter). Volgens wetenschappers heeft deze explosie 60 km3 gloeiende lava uitgespuugd. Oorspronkelijk werd het vastgesteld aan de hand van de vulkaanashoeveelheden die gevonden zijn  op Kreta, in Turkije, Egypte en de Zwarte Zee. Moderne technieken echter, zoals de technieken die oliemaatschappijen gebruiken om in de grond te boren, hebben vastgesteld dat rond Santorini en in een omtrek van 30 kilometer, zich allerlei vulkanische materialen bevinden, die op sommige plaatsen wel tot 30 meter dik zijn. Dit houdt in dat de explosie immens groot was en dat gigantische vuurmassa’s, bestaande uit lava, gesmolten rotsen, assen en gas de lucht in werden geschoten, in de zee terechtkwamen en een gigantische tsunami veroorzaakte. Men verondersteld dat deze tsunami méér dan 30 meter hoog was en een snelheid had van meer dan 200 kilometer per uur. Deze tsunami heeft ook het einde van de Minoïsche beschaving op Kreta veroorzaakt welke in die tijd de grootste beschaving van het Middellandse zeegebied was.

Wat er van Santorini overbleef was min of meer de omtrek van het eiland, bestaande uit het huidige Santorini, het eilandje Thirasia en het eilandje Aspronisi. In het midden van deze drie eilanden ligt nu de caldera (krater) gevuld met zee. In deze krater zijn later nieuwe vulkaanuitbarstingen geweest, maar van mildere aard en deze lava is langzaamaan boven de zeespiegel komen drijven en heeft eerst Palia Kameni en later Nea Kameni gevormd, dat zijn de eilandjes die in het midden van de caldera te zien zijn en die dagelijks bezocht worden door veel toeristen.

Meer over Santorini vindt u op http://www.grieksegids.nl/cycladen/santorini.php
We hebben de afgelopen weken deze website met veel nieuwe informatie uitgebreid, ongeveer vijftien geheel nieuwe pagina’s toegevoegd en een nieuwe duidelijke landkaart van Santorini ontworpen.

Tekst: Wendy Nikolidakis

Parade Timbaki

28 oktober is een speciale feestdag voor alle Grieken. Op maandag 28 oktober 1940 om 3.00uur in de ochtend bezocht de Italiaanse ambassadeur in Athene de woning van de Griekse eerste Minister Metaxas en stelde hem een ultimatum; “Griekenland moet zich over geven, anders zal Italië Griekenland binnen 3 uur binnenvallen”. Het antwoord van de Grieken was OCHI wat NEE betekent, vandaar dat men deze historische dag de OCHI-dag noemt. “Alors, c’est la guerre” was het antwoord van Metaxas, daar het Frans in die tijd de officiële taal van de diplomaten was. Metaxas bracht het bericht meteen over aan de Griekse bevolking en duizenden Grieken verzamelden zich in Athene en in heel Griekenland om zich als vrijwilliger voor deze oorlog aan te melden. De Grieken wilden voor hun vrijheid vechten en hoewel ze weinig wapens hadden, waren ze ervan overtuigd dat ze tegen de fascisten van Mussolini konden winnen. Italië, dat aan de zijde van Duitsland vocht, wilde aan Hitler bewijzen dat ze zelf ook machtige veroveraars waren. Men wilde namelijk de Balkan veroveren, zodat de Duitsers het niet meer hoefden te doen en ten tweede wilde men de Engelsen beperken in de posities die ze innamen in het Middellandse Zeegebied. Het offensief van de Italianen begon op 28 oktober via het Italiaanse protectoraat Albanië en de confrontatie eiste aan weerszijden veel slachtoffers. Het winterse weer in de bergen was in het voordeel van de Grieken, daar de Italianen hun luchtmacht niet konden inzetten. De Grieken stopten de Italianen en op 14 november 1940 begon Griekenland aan het tegenoffensief. De Italianen werden teruggedreven en Griekenland maakte een opmars tot ver binnen Albanië. Pas nadat de Italianen versterkingen kregen, konden ze de opmars van de Grieken stoppen. Deze nederlaag van de Italiaanse bondgenoot dwong Hitler tot ingrijpen in Griekenland en op 6 april 1941 werd Griekenland binnengevallen door de Duitse Nazi’s, waarna Griekenland voor ongeveer vier jaar onder Duitse bezetting kwam. 28 oktober heeft sindsdien een belangrijke plaats in de Griekse geschiedenis gekregen en wordt in heel Griekenland gevierd met indrukwekkende defilés waarbij kinderen, scholieren en soldaten door de straten marcheren. Zie foto’s OCHI-dag Vori en Timbaki Kreta