Van 12 tot 14 augustus vonden de “Tzanidakia” feestactiviteiten plaats in het theater “Erofili” dat binnen de oude vesting van Rethymnon op Kreta ligt, boven op de top van een heuvel. Dit feest werd gehouden ter ere van  Antonis Tzanidakis die wetenschapper, schrijver, dichter en danser van Kretenzische dansen was. Tijdens deze drie dagen werden er allerlei theater-, dans-, en muziekvoorstellingen gegeven en werden verschillende mensen gehuldigd. Zo werd Piros Dimas gehuldigd, voor het behalen van 3 maal goud tijdens Olympische Spelen in gewichtheffen en Michalis Aerakis die acteur en theatermaker is.

De meest opvallende huldiging was echter die van de Nederlander Jurgen Andringa of zoals zijn vrienden hem noemen Jorgos Andringa.

[Toon als slideshow]

Jorgos Andringa komt uit Amsterdam en had als  klein kind al een passie voor volksdansen. Een andere Nederlander, Nico Straatman, leerde hem de Kretenzische dansen. Dit gebeurde ergens in de jaren ’60. Hierdoor is hij steeds meer van Kreta gaan houden en kreeg hij een band met de Kretenzers. Inmiddels is hij al 29 keer naar Kreta geweest en is hij bevriend geraakt met verschillende Kretenzische muziekmakers zoals Vasilis Skoulas, Psarantonis, Tasos Badourakis e.a. In Nederland geeft hij iedere woensdag dansles bij een Griekse vereniging en tijdens de vakantiebeursdagen danst hij volop bij de stands van Griekenland. Zo heeft hij ook afgelopen januari bij de stand van de Griekse Gids gedanst in Utrecht (zie filmpje ) samen met zijn goede vriend Panagiotis, een andere Kretenzische danser. Het is een hele eer en geweldig dat Jorgos nu gehuldigd is, vanwege zijn waardevolle bijdrage aan de Kretenzische cultuur, van harte gefeliciteerd!

Star Beach Village is de naam van het hotel in Chersonissos op Kreta, dat veel aandacht in de media kreeg door het televisieprogramma  “Oh, Oh Cherso”, met o.a. Barbie, Sterretje en Jokertje.  Mijn twee puberzonen (14 jr.) wilden het fenomeen Star Beach weleens met eigen ogen aanschouwen, maar ik had mijn twijfels..  Hoewel Jorgos en ik in september vorig jaar al hadden gemerkt dat het in het naseizoen een heerlijk rustig en schoon hotel is, hield ik mijn hart vast hoe het zou zijn in juli, midden in het hoogseizoen, wanneer veel Nederlandse jongeren hier naartoe gaan, zoals we op televisie hadden kunnen zien. We gingen er toch een weekje naartoe, om de jongens een plezier te doen en als afsluiting van een actieve eiland-hop- vakantie.

Aan de overkant van Star Beach Village (het hotel)  ligt het  Star Beach Waterpark, met stranden, zwembaden, waterglijbanen, bars, restaurants, kinderzwembaden en allerlei watersport mogelijkheden. Een van de grootste attracties onder de jeugd is hier het Bungeejumping, waarvoor de jongeren in de rij staan en waarnaar de (iets) ouderen en kinderen met ontzag kijken. Verder worden hier drie keer per week geweldige openlucht party’s gegeven  (oa. Beach-Flirt, waarbij iedereen in witte kleding komt en de “Lovestar” party op vrijdags.) En kijk eens aan, wij troffen het, want D.J. Afrojack kwam optreden. Natuurlijk kenden onze jongens Afrojack o.a. van zijn grote hit met the Black Eyed Peas.  Afrojack is een bekende naam in de clubscene van Nederland, dus dat wilden wij zeker niet missen!

[Toon als slideshow]

Het Star Beach Waterpark, aan het strand heeft gratis entree. Je kunt er gratis gebruik maken van de zwembaden, maar de ligbedjes kosten vier euro p.p. Als je gebruik wilt maken van de grote waterglijbanen, kan je een polsbandje kopen voor 8 euro en dan mag je de hele dag hiervan gebruik maken. Aan zee zijn vele watersportmogelijkheden, zoals waterskien, parasailing, jet ski, de banaan, de ringen, scuba diving  etc. Dit gaat de gehele dag door net als het bungeejumping. Dan heb je nog een aantal leuke winkeltjes op het park en een goede fotograaf, waar je geweldige fotoreportages op het strand kunt laten maken tegen een redelijke prijs. Elke dag om 17.00 uur is er een “Schuimparty” waar jong en oud lol hebben. Nieuw dit jaar is Fish therapy , je kunt je voeten heerlijk laten schoon knabbelen door kleine visjes. Het is een kriebelig gevoel, maar geeft de voeten achteraf een heerlijk glad en schoon gevoel. Het park strekt zich een heel eind uit over het strand en is zeer mooi verzorgd. Meer naar rechts is de kinderafdeling met een aantal zwembaden voor jongere kinderen, met veel gespetter en kleine glijbaantjes, heel erg leuk. De stranden aan deze kant zijn ook heerlijk, met zacht zand en schoon zeewater.

Als je van drukte en vertier houdt, is Star beach Village echt een goede accommodatie om te verblijven voor een afwisselende vakantie.

Méér over StarBeach en Chersonissos
www.grieksegids.nl/reizen/star-beach-village-chersonissos.php
www.grieksegids.nl/kreta/chersonissos,php
www.chersonissos.org

Tijdens mijn laatste bezoek aan Kreta was ik uitgenodigd bij een Griekse bruiloft of nog beter gezegd: bij een echte Kretenzische bruiloft. Het uitzonderlijke aan deze bruiloft was dat de bruid Efi en de bruidegom Nikos beide Grieken zijn, die in Nederland wonen. De plechtigheid en het feest zouden in het piepkleine bergdorpje Episkopi plaatsvinden, het dorp waar de roots van de bruidegom liggen . Dit dorpje ligt in de Mylopotamos streek, ongeveer een uur rijden vanaf Rethymnon-stad. Vooraf had ik van Nikos de toezegging gekregen om te mogen filmen en fotograferen. Ik was benieuwd hoe het zou zijn, voor mij was het inmiddels alweer 16 jaar geleden dat ik op Kreta in het huwelijksbootje stapte met Wendy.

[Toon als slideshow]

De broer van de bruid, Dimitris, begeleidde me naar het ouderlijk huis, waar ik enorm van onder de indruk was. Het is een monumentaal pand (uit de 16^e of 17^e eeuw) dat helemaal is gerenoveerd in de oorspronkelijk stijl. Ik kreeg een rondleiding van de moeder van Nikos, waarna ik werd voorgesteld aan heel veel andere mensen, waaronder verschillende Nederlanders. De zussen van Nikos zijn namelijk met Nederlanders getrouwd en die waren daar met hun kinderen, waardoor het Nederlandse gehalte van deze bruiloft hoog was, dit gaf mij een déjà vu gevoel.

Ondertussen was het bijna tijd, de bruid en bruidegom waren zich aan het klaarmaken, dus ik ben  naar het “kafeneion” gegaan om daar even te wachten en wat fris te drinken. Een dorpeling bood meteen aan om me te trakteren op een drankje, de Kretenzische gastvrijheid kent geen grenzen. Voor ik het wist was ik verzeild geraakt in een gesprek met diverse dorpsbewoners, gesprekken over de crisis, over de politiek, over de geschiedenis… heel interessant allemaal. Ik voelde me al helemaal thuis.

Ondertussen arriveerden de gasten en het kleine dorpspleintje werd alsmaar drukker. Het Kretenzische orkest was ondertussen aan het oefenen en de priesters waren op het voorpleintje van het kerkje het één en ander aan het voorbereiden. Tussen alle mensen viel de Kretenzische dansgroep met haar mooie klederdrachten op, zij zouden vanavond optreden, het beloofde een spektakel te worden. Zo vloog de tijd voorbij en in de verte werd al geroepen dat de bruidegom klaar stond.

Inderdaad, de bruidegom stond al klaar, met rechts naast zich zijn moeder en links naast hem de “koumparos” (de getuige). Het orkest was inmiddels begonnen met Kretenzische muziek te spelen en onder applaus van de gasten kon de stoet richting kerk vertrekken, die ongeveer honderd meter verder lag. Daar wachtten de priesters die de bruidegom verwelkomden.

Nu was het de beurt van de bruid om naar de kerk te komen. Het orkest had zich inmiddels naar het huis van de bruid begeven en speelde weer muziek. De prachtige bruid werd nu naar de kerk begeleid door haar broer, met daarachter de hele aanhang, een indrukwekkend en ontroerend moment. De bruidegom verwelkomde zijn bruid met het bruidsboeket bij de kerk. De mis kon beginnen…

Het was een speciale mis omdat die voor de kerk, in de openlucht gehouden werd. Ondertussen was het later geworden en de avondschemering maakte plaats voor de nacht. Er heerste een mooie, romantische sfeer, met de kaarsjes die op het voorpleintje van de kerk brandden. Tijdens de trouwmis werden de ringen uitgewisseld en de Koumparos had o.a. als taak de huwelijkskransen boven de hoofden van het paar vast te houden. Hierna liep het bruidspaar drie maal om de tafel met de bijbel en gezegende wijn heen, waarbij de Kouparos ook meeliep om de kransen boven hun hoofden vast te houden. De familie en vrienden stonden er in een kring vlak omheen en gooiden met rijst, wat vruchtbaarheid en rijkdom symboliseert. Daarna werd een beetje van de wijn gedronken en was het huwelijk voltrokken. Na de mis werd het bruidspaar door iedereen gefeliciteerd, het feest kon nu beginnen.

Het feest werd op het kleine plein naast de kerk gehouden. Er waren tafels en banken neergezet voor ongeveer driehonderd gasten. Eerst werd de taart aangesneden en er werd champagne gedronken, ondertussen werd er vuurwerk afgestoken. Het vuurwerk verraste mij, omdat Kreta en zeker het gebied waar deze bruiloft plaatsvond, bekend staat om het in de lucht schieten met geweren en pistolen tijden hoogtijdagen. Persoonlijk vind ik het afsteken van vuurwerk i.p.v. schieten met vuurwapens, een goede ontwikkeling, want schieten met wapens is en blijft gewoon gevaarlijk. Het was tijd voor de openingsdans en het diner dat ondertussen aan de gasten werd geserveerd. Er werd een mooi optreden door de dansgroep gegeven en daarna kon iedereen aan de dans deelnemen. Het was het bruidspaar dat als eerste ging dansen, waarna de naaste familieleden volgden en daarna alle andere mensen. Deze bruiloft overtrof mijn verwachtingen, een prachtige ervaring, waarvoor ik bruid en bruidegom Efi en Nikos erg dankbaar ben.

Bekijk de video van deze bruiloft op http://www.grieksegids.nl/kreta/film-griekse-bruiloft.php

Να ζήσετε ευτυχισμένοι

Het was een dag die ik niet snel zal vergeten; Je wordt niet elke dag uitgenodigd bij een live programma op de televisie om je mening over Griekenland te geven! Je voelt de spanning en je hoopt dat alles goed zal gaan. Je bent goed voorbereid maar je weet niet welke kant het verhaal zal opgaan. Wie zullen er zijn? Wat zullen ze vragen? Hoe hard of gemeen zullen “ze” zijn met hun vragen?

[Toon als slideshow]

Bij aankomst werden we opgewacht door diverse aardige medewerkers van het programma en al vlug kon ik bij de visagiste plaatsnemen. Ik was nog nooit bij een visagiste geweest, ik had wel eens de welbekende spiegels met heel veel lampen op de televisie gezien maar verder niet. Ik had me nog nooit opgemaakt in mijn leven behalve met carnaval, maar dat is een ander verhaal natuurlijk.

En dan zit je daar op de stoel, wachtend in spanning…tot opeens de deur opengaat en er een mijnheer binnen komt, hij moet namelijk ook opgemaakt worden. Het is de presentator Cees Grimbergen, die zich netjes aan me voorstelt en dan plaats neemt op de stoel naast me. Vijftien minuten zit je dan samen te praten over van alles en nog wat en hoe gek het ook mag klinken, de spanning was helemaal weg! Wat een verademing!

Even later komt er een jonge vrouw de visagie ruimte binnen, samen met een vriendin; zou ze aan mijn kant staan of aan de andere kant, denk ik bij mezelf? Ze lijkt zo Nederlands? Maar nee, het is Marika Zervos, zij is half Grieks en werkzaam bij de Hoge School van Amsterdam. “Yes, ik ben niet alleen!” denk ik bij mezelf. Hetzelfde denkt Marika ook natuurlijk, “we gaan ervoor, spreken we met elkaar af!”.

Even later is het dan zover, we worden naar de studio gebracht, daar waar de opnames plaats zullen vinden. Het publiek zit al op zijn plek, de gigantische camera’s staan al klaar om op te nemen.

Ik moet plaats nemen naast Ewout Irrgang, hij is Tweede Kamerlid voor de SP. Ik stel me aan Ewout voor en vraag hem of hij het spannend vindt, hij is trouwens vaker op televisie geweest, voor hem moet het “vrij normaal” zijn, denk ik bij mezelf. “Nee hoor” antwoordt hij, “telkens weer is het opnieuw erg spannend om op televisie te verschijnen” zegt hij.

Maar wie zijn de andere gasten in het programma? Allereerst Roel Janssen, journalist en schrijver, Paul van der Spek, Ad Kersbergen en Edwin Wolbers die een een handtekeningenactie wil starten om een referendum af te dwingen over steun aan Griekenland.

Het programma kon nu  beginnen…

Uiteindelijk is het allemaal erg goed gegaan, ik  heb er ontzettend van genoten. Ik moet zeggen dat ik de presentator Cees van Grimbergen geweldig goed vond, ik was onder de indruk van hoe goed hij het gesprek kon leiden. Ook ben ik erg blij dat ik van hem het laatste woord kreeg om af te sluiten want op zijn vraag “hoe Griekenland helpen?” was mijn antwoord: “Heel simpel, ga allemaal naar Griekenland met vakantie!”.

Je kunt het programma nog steeds terugzien op http://www.grieksegids.com/weblog/2011/06/26/videovide-griekenland-helpen-dumpen/

P.S: Roel Janssen is schrijver van economische thrillers, onlangs schreef hij het boek “Grof geld”. Het boek bevat zeventien hoofdstukken over schandalen, speculaties en fraudes uit de Nederlandse financiële geschiedenis. Ik heb het boek voor de vakantie gekocht en op Zakynthos helemaal uitgelezen. Het is een aanrader!

We zijn op Paros zeer gastvrij ontvangen door Renate en haar man Giorgos in hun Pension “Rena” in Parikia, de hoofdstad van het eiland. Van hieruit hebben wij Paros goed kunnen verkennen. Renate woont al vele jaren in Griekenland op Paros, samen met haar Griekse man en hun twee zoons. Het Pension ligt zeer centraal in het stadje, op loopafstand van de haven en het centrum, maar toch rustig genoeg voor een goede nachtrust. Schone kamers, fijne bedden, de bakker  om de hoek, het strand op korte loopafstand, winkeltjes en restaurants, alles dichtbij, dus een prima locatie om te verblijven. De gastvrije en vriendelijke ontvangst van Renate en Giorgos zorgde ervoor dat wij ons hier snel thuis voelden. Natuurlijk konden we het niet laten om Renate wat vragen te stellen over haar leven op dit mooie eiland.

Renate (links) en Wendy

Wie is Renate?
Geboren te Amsterdam, opgegroeid in Wormer – Zaanstad. Getrouwd met Giorgos (een echte Parosiaan), 2 zonen Tasos 20 jaar en Stefanos 16 jaar

U woont al vele jaren op Paros in Griekenland, hoe is dat zo gekomen?
In 1983 werkte ik als hostess voor een reisbureau tijdens de zomervakantie op Paros. Ik leerde toen mijn huidige man kennen. Na mijn studie in Nederland te hebben afgerond de sprong gewaagd en naar Paros vertrokken om daar een pension te beginnen. Het concept: eenvoudige, schone kamers voor eilandhoppers. Het ontmoeten van allerlei nationaliteiten. Na ruim 25 jaar doen we dit nog steeds met veel plezier.

Wat vindt u het mooiste van Griekenland en.. het minst mooi?
Veelvuldig mooi weer het gehele jaar door, de historie en de afwisselende natuur. Minder mooi, de vervuiling vooral in Athene door overmatig verkeer. Daar hebben wij op Paros gelukkig geen last van.

Hoe ervaart u het leven in Griekenland, als Nederlandse?
Een nieuw leven opbouwen kost tijd en energie. Pas toen ik de taal onder de knie kreeg voelde ik mij volledig geaccepteerd en kon ik mijn eigen koers varen met respect voor de eilandbewoners.

Hoe ziet uw dagindeling er uit in de zomer en hoe in de winter?
In de zomermaanden zijn wij van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat voortdurend in touw met de kamerverhuur van Pension Rena. In de winterperiode heb ik ’s morgens meer tijd voor de dagelijkse dingen: ontbijten met m’n jongste zoon voordat hij naar school gaat, boodschappen doen en eten koken. Van 3 tot 8 geef ik Engelse les op een privéschool. De weekenden ben ik vrij.

Heeft u wel eens problemen bij het aanpassen aan de Griekse cultuur?
Ik ben van mening dat aanpassen makkelijker is indien je de 2 culturen niet constant vergelijkt. Dat uit zich in segregatie. Ik ben het heus niet altijd met alles eens, maar probeer het beste uit 2 culturen te halen en respecteer de Griekse cultuur.

Wat vindt u het aantrekkelijkst aan het leven op Paros?
De gemoedelijkheid van het eilandleven en de natuur (wie wil er niet de Middellandse zee voor de deur?). De vriendelijkheid en de gastvrijheid van de locale bevolking.

Wat vindt u minder leuk van het leven op Paros?
De kans om jezelf te ontplooien in bijv. je werk is beperkt. En dan denk ik nu vooral aan de toekomst van mijn kinderen.

Waarom zouden Nederlanders op vakantie moeten komen naar Paros?
Paros heeft voor iedereen wel iets te bieden. Mooie stranden, archeologische opgravingen, wandelroutes, culturele evenementen, musea, nachtleven etc. Tevens is het een centraal gelegen eiland met goede bootverbindingen van en naar o.a. Pireaus en Rafina, overige Cycladen eilanden, Kreta, Kos en Rhodos.

Wat is het meest bijzondere plekje op Paros?
Dat is persoonlijk en er zijn zoveel mooie plekjes op het eiland. Om er een paar te noemen: het uitzicht van de 755 meter hoge berg Aghios Pantes, genieten van de zonsondergang vanaf de Kastro aan de boulevard in Parikia, het strand van Molos (en de therapeutische werking van de klei die daar op de rotsen in het water kleeft).

Wat is er nog meer te zien of te doen op Paros?
Films in de openlucht bioscoop, vele watersporten zoals kitesurfen, windsurfen, zeilen en duiken, paardrijden en yoga. Een bezoek aan de vlindervallei, het museum Scorpios (Modurodam op z’n Grieks) en een dagtocht naar Anti-Paros (bekend vanwege de grot met stalactieten).

Wat zijn de grootste verschillen tussen Nederland en Griekenland?
Behalve het weer, de avrio (=morgen)-mentaliteit. Op effectieve wijze plannen en organiseren is niet de Griek z’n sterkste kant. De Nederlanders zijn een stuk nuchterder.

U Heeft kinderen, voedt u uw kinderen tweetalig op?
Mijn kinderen heb ik tweetalig opgevoed, dat ging zonder problemen. Ik wil mijn kinderen de kans geven zelf hun leven in te richten. Hiermee hebben ze de keuze zelf het land waar ze zich willen vestigen te bepalen. Daarnaast is het natuurlijk fijn dat ze met de familie in Nederland kunnen communiceren.

Wat mist u het meest van Nederland?
Klinkt cliché: drop, stroopwafels en ontbijtkoek.

Wat is uw favoriete Griekse gerecht? Waar zal ik beginnen?
Pastitsio, gevulde tomaten, moussaka, vissoep…. Ik vind de Griekse keuken erg lekker.

Wat zijn uw plannen of wensen voor de nabije toekomst?
Ik hoop dat we nog lang kunnen genieten van het eilandleven op Paros. En dat we die sfeer mogen delen met onze gasten van Pension Rena, zodat ze met mooie herinneringen weer naar huis gaan.

Links:

http://www.grieksegids.nl/reizen/pension-rena-parikia-paros.php
http://www.cycladesnet.gr/rena/

Rob van der Most

Het eiland Paros bezocht ik onlangs op uitnodiging van Rob van der Most, een Nederlander die op Paros, Griekenland woonachtig is en het eiland als geen ander kent.  Rob kende ik al, hij had ons jaren geleden informatie over Paros gestuurd die wij op De Griekse Gids konden plaatsen. Rob wilde ons nu “zijn” eiland laten zien, het eiland waar hij in 2000 ging wonen. Hij kent immers de beste plekjes en een betere gids kon ik me niet voorstellen. Twee dagen lang gingen we op pad en inderdaad, Rob had gelijk, Paros is een erg mooi eiland! Tijdens deze twee dagen kwam ik erachter dat Rob een zeer creatieve man is. Hij is schrijver, fotograaf, gids, schilder…van alles wat. Het is een man die leeft!

Wie is Rob van der Most?
Een grafisch vormgever/fotograaf/schrijver met een verleden in Nederland en nu woonachtig op Paros in Griekenland. In Nederland woonde ik eerst in het westen van het land (Zoetermeer). Daarna verhuisden we naar het oosten van het land (Vroomshoop).  Een verhuizing die een inburgeringscursus waardig zou zijn geweest!
Ik ben altijd creatief in denken en doen, want naast vormgeven en fotograferen is het schrijven van boeken inmiddels een volgende ‘tak’ aan de boom geworden. Zet daar illustreren (en in mindere mate schilderen) bij en het leveren van ideeën voor wat je maar wenst.
Ik ben getrouwd met Willya,  we hebben twee kinderen in Nederland: dochter Renee (29)  en zoon Mitch (23).

U woont al enkele jaren op Paros in Griekenland, hoe is dat zo gekomen?
Liefde voor een eiland,  ik kwam reeds in 1978 voor de eerste keer naar Paros en daarna nog tot 1982. Daarna 18 jaar niet en op verzoek, vele malen, terug naar de droom, in 2000 weer voet op Paros gezet en vanaf dat moment is het idee ontstaan alles te stoppen in Nederland en daar te gaan wonen; zo gezegd zo gedaan.

Wat vindt u het mooiste van Griekenland?
Ja, wat is nu het mooiste, in ieder geval het weer, de eilanden, de Grieken, de vriendelijkheid en de heerlijkheden van de keuken en natuurlijk de vrienden die we hier hebben .

Hoe ervaart u het leven in Griekenland, als Nederlander?
De keuze om op een eiland te gaan wonen brengt ook beperkingen met zich mee, voor een theaterbezoek of het bijwonen van een voetbalwedstrijd moet je altijd naar Athene, je bent zo dus voor een weekend Athene op z’n minst voor 2 personen 370,00 euro kwijt. Maar het blijft schitterend om zoiets te doen, want zeggen: “ik zou dat willen” en het niet doen, daar krijg je je leven lang spijt van .

Hoe ziet uw dagindeling er uit in de zomer en hoe in de winter?
Mijn dagindeling in de zomer; ‘s morgens om 8 uur aan het ontbijt, hond uitlaten, dingen doen die ik graag wil doen of moet doen (foto’s verwerken, naar het archief). We doen wat dingen in een galerie, het werken aan de collectie dagelijkse foto’s voor de boeken, met de camera op pad, vastleggen van het dagelijks leven en portretten van mensen. Dan is het wel tijd voor een lunch, vaak een slaapje pakken van 3 tot 5 om weer nieuwe energie op te doen voor de rest van de dag en dan om een uur of 5 (voor mij niet elke dag) naar het strand tot een uur of 7. ‘s Avonds is het altijd maar zien wat er op je pad komt, fotowerk, vrienden op bezoek, wandeling door het dorp of een wedstrijd scoren op tv. In de winter ongeveer het zelfde als de zomer, alleen het zwemmen laten we dan voorbij gaan en in plaats daarvan langere wandelingen met de hond, dan is het niet zo warm en kan de hond vrij over de stranden rennen. ‘s avonds wordt er iets meer tv gekeken, sport, boer zoekt…, etc.

Wat vindt u het aantrekkelijkst aan het leven op Paros?
Dat vele zaken ver bij je vandaan blijven, als je ze niet wilt weten lees je geen krant of kijk je geen tv, dan gaat de wereld door en merk je er weinig van. Wat er hier ook niet is, wat er in Nederland wel heel erg is, naar elkaar kijken: “ hij een nieuwe auto, moet ik toch ook maar” en dat soort zaken. Het leven is simpeler en dus minder gestrest, voor ons althans, de Griek loopt in de rondte met het idee van “wat hangt me morgen weer boven het hoofd “.

Waarom zouden Nederlanders op vakantie moeten komen naar Paros?
Omdat het en schitterend eiland is met fraaie stranden, heerlijke taverna’s, mooi weer en vele dingen te zien.

Wat is het meest bijzondere plekje op Paros?
Het meest bijzondere plekje is Kolimbithres,  rotspartijen die niet in het landschap thuis horen en vormen hebben aangenomen waarbij je in de prehistorie waant, het lijkt soms of de dinosaurussen, schildpadden of roofvogels zo uit de rotsen komen lopen, speciaal in de wintertijd na een regenbui

Wat is er nog meer te zien of te doen op Paros?
Diverse culturele activiteiten in het openlucht theater, schitterende stranden, bijzondere kerken, het oude Kastro (Unesco-gebied), wandelen, pittoreske en uiterst fotogenieke dorpjes, heerlijk eten en er is een strandje omgeven door rotsen waar je de klei van de rotsen kan krabbelen en daar een papje van maken, jezelf insmeren (normaal moet je daar duur voor betalen in een spa-centrum) en bij het plaatsje Molos is het gratis.

Wat mist u het meest van Nederland?
Weinig tot bijna niets, ja, soms het even binnenwippen bij vrienden, even lekker ‘ouwehoeren’ achter en kop koffie en dan weer weg. Standaard antwoord met wellicht een persoonlijk smaakje: zakje patat met pindasaus, nasibal, haring met uitjes

Wat doet u het liefst?
Met de camera’s rondscharrelen in de dorpjes en portretten scoren van bij voorkeur de lokale bevolking en het vastleggen van het dagelijks leven, havenactiviteiten, natuur, evenementen, dieren, gebouwen en de fraaie details. Met deze foto’s maak ik fotoboeken (inmiddels al zo’n 25 stuks met telkens 128 pagina / 1000 foto’s per boek). Het archief bevat zo’n kleine 100.000 foto’s met dus de meest uiteenlopende onderwerpen.

Wat is uw favoriete Griekse gerecht?
Mijn favoriete menukaart:  maridakia (gebakken kleine visjes), tzatziki, keftedakia (gehaktballetjes)
loukanika (lokale worstjes)

Wat zijn uw plannen of wensen voor de nabije toekomst?
We willen ons huis verkopen op Paros en dan elders in Griekenland weer een nieuwe uitdaging aangaan! We (ik zeker) zijn waarschijnlijk te onrustig om heel lang op een zelfde plaats te blijven dan wordt het een sleur, gewoon en wat is gewoon als je de weelde bezit om op een schitterend Grieks eiland te wonen!

Rob van der Most is schrijver van de volgende boeken:

Flarden
Flarden, belicht in korte stukjes beleven, spontaan geschreven, in een opwelling, op het gevoel, om van te genieten, om te lachen of om op te reageren. Vaak afgezet tegen een zelfde situatie of voorval in Nederland, met de overeenkomsten en verschillen tussen de manier van benaderen, zo op hun geheel eigen, voor ons soms de meest dwaze wijze, de ‘Griekse slag’. Hier en daar wat kritiek of ineens wordt er een tip van de sluier opgelicht, een culinaire, toeristisch of historische.

Achterlijke westerling
De subtitel ‘ie bint nie van hier!’ heeft in dertien jaar tijd gestalte, handen en voeten gekregen. Cultuurverschillen tussen West- en Oost-Nederland, een inburgeringcursus waardig. Onbegrip, achterbaks gedrag, boerenslimheid en impulsiviteit tegenover ‘de kat uit de boom kijken’.
Vooral het ambtelijke, onoverwinnelijke pennenlikkergedrag verklaart de gevoelens die zijn achtergebleven bij dat stel ‘achterlijke westerlingen’.
De kool en de geit worden niet gespaard. Geen metafoor, maar een letterlijk voorbeeld uit de praktijk. Niet om nu nog iemand te kwetsen of beledigen, maar: wie de schoen past, trekke ‘m aan…

Oneira
Van snode plannen werkelijkheid maken, op weg naar de vervulling van die droom, voor de één een geheel nieuw boek met strakblauwe pagina’s en voor de ander ‘opgekropte lava in een vulkaan vol herinneringen’. Genieten, ervaringen opdoen, nieuwe mensen, gebruiken, en gewoonten leren kennen, tegenvallers oplossen, teleurstellingen incasseren, cultuurverschillen accepteren en verwerken, toekomstplannen bijstellen of compleet omzetten.
Dit boek, ontstaan uit die vulkaan van herinneringen en be’leven’issen op een Grieks eiland. Wat een rijkdom, een heerlijk gevoel, droom lekker, zoals wij op Paros middenin de Egeïsche Zee. Doe het ook, wij raden het iedereen aan.
`Oneira gliká!

Al deze boeken kunnen online besteld worden via diverse boekenwinkels of via de uitgever
http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/zoeken.html?zoeken=Trebor

Facebook: http://www.facebook.com/people/Trebor-Robert-van-der-Most/

Super Paradise Mykonos

Tijdens onze zomertoer door Griekenland en het eilandhoppen over de Griekse eilanden zijn we op het strand “Super Paradise” op Mykonos terecht gekomen. Zoals bekend, is Mykonos het meest extravagante eiland van Griekenland, dat zeer geliefd is bij de nationale en internationale jetset en niet in de laatste plaats bij de homoscene. Het strand Super Paradise ligt op een kwartier met de auto vanaf Chora, de hoofdstad van Mykonos. De weg naar Paradise Beach is nogal kronkelig en smal. Je moet op je hoede zijn voor voorbijrazende motor quads met bestuurders die vaak te diep in het glaasje hebben gekeken. Aan de baai van Super Paradise zie je allerlei dure jacht- en motorboten drijven.

Super Paradise is  zeer goed georganiseerd, het is er schoon en netjes, kristalhelder zeewater in combinatie met een geweldig zandstrand maken van deze plek een paradijs. Je moet er wel van houden, want het is erg druk bezocht en de strandmuziek zorgt voor een hippe sfeer. Het Super Paradise restaurant is modern, met een selfservice formule. De toiletten en douches zijn gratis te bezoeken en worden uitermate netjes schoongehouden. Naast het restaurant bevindt zich het grote strandcafé. Vanaf 17.00 uur begint hier elke dag de Beach party op dit strand. De muziek gaat een standje harder, professionele danseressen gaan op een verhoging dansen om de strandgangers in de stemming te brengen.  Al gauw wordt er gefeest en dit kan de hele nacht voortduren tot in de vroege uurtjes.

[Toon als slideshow]

Wat betreft de prijzen aan dit hippe strand, deze vallen eigenlijk best mee. Mykonos is gemiddeld 25% duurder dan de rest van Griekenland maar dan nog zijn de prijzen hier lager dan in Nederland en België. Voor een fles water van anderhalve liter betaalden we twee Euro, de Griekse salade was 6 Euro en een portie Mousaka 7,50 Euro. Twee strandstoelen met kussen inclusief parasol waren bij de Beach bar 12 Euro voor een hele dag.

Hoewel het strand zeer kindvriendelijk is, moet je je niet verbazen wanneer je poedelnaakte mensen tussen de massa ziet liggen. Het is immers Mykonos en op Mykonos kan alles!

Méér over Mykonos op http://www.grieksegids.nl/cycladen/mykonos.php (deze pagina wordt binnenkort uitgebreid met veel informatie,  méér dan 400 nieuwe foto’s en een zeer leuk filmpje)
Méér over Super Paradise zie http://www.superparadise.com.gr/

Inmiddels werken we samen met diverse organisaties voor dieren op Kreta. Onze stichting wordt geheel gerund door vrijwilligers en alle inkomsten en donaties komen ten goede aan de honden en poezen op Kreta.

Onze doelstelling
Wij willen mensen die zich bekommeren om de zwerfdieren op Kreta zo goed mogelijk ondersteunen in hun werk. Wij zoeken goede baasjes in Nederland voor plaatsbare zwerfhonden en -katten. Met de inkomsten van onze stichting steunen wij onze samenwerkingspartijen op Kreta zodat de vrijwilligers daar hulp kunnen blijven bieden aan de vele dieren die niet het geluk hebben om naar Nederland te kunnen komen. Daarnaast dragen wij bij in de medische kosten van zieke en gewonde dieren en betalen we mee aan castraties, sterilisaties, voederplaatsen, enz.

Hoe wij dit financieren
Om dit alles te kunnen bekostigen, proberen we zoveel mogelijks donateurs te werven en vragen wij een vergoeding voor de geadopteerde dieren. Daarnaast staan wij  regelmatig op rommelmarkten om geld te verdienen voor onze hulpprogramma’s.

Succesverhalen
De stichting heeft inmiddels al heel erg veel honden en katten kunnen plaatsen, zoals Giel, hond  met een hart van goud en een gebruiksaanwijzing. Helaas te veel meegemaakt op Kreta en het duurde dus even voordat hij helemaal in balans was. Maar sinds kort heeft Giel zijn forever home gevonden !
Of het verhaal van de twee kattenbroertjes, Salem en Kareem. Beiden blind door een oogziekte. Ze hadden nog een blind broertje maar die
is helaas verdronken in een zwembad. In Nederland hebben ze een oogoperatie gehad maar de schade was helaas blijvend. Maar gelukkig hebben ook zij het hart gestolen van hun nieuwe baasjes en zijn nu dolgelukkig.
Of Case, hij was door een herder aan een boom vastgemaakt en kreeg geen voer meer, de herder keek er niet naar om en hoopte waarschijnlijk dat de hond een hongerdood zou sterven. Gelukkig heeft Casey in december 2010 zijn gouden mandje in Nederland gevonden!
En ook Mia is in januari 2010 geadopteerd. Van een leven aan een ketting met als enige schuilplaats een roestige ton, heeft ze nu een leventje als een vorstin! Ze gaat mee met de boot op vakantie en geniet van alles om haar heen!
Zonder de hulp van de vele vrijwilligers maar vooral van de inzet van de gastgezinnen was dit zeker niet gelukt !!

Hulp
De stichting komt dringend gastgezinnen te kort. Alle honden en katten die van Kreta komen gaan eerst in een gastgezin om het dier goed te kunnen observeren en te kijken naar het karakter van de hond of kat waarna we de beste match tussen nieuwe baas en dier proberen te maken.  De honden en katten worden goed gescreend op allerlei ziekten en komen met alle nodige papieren naar Nederland. De onkosten voor voeding zijn voor het opvanggezin, eventuele medische kosten voor de hond/kat worden in overleg met de stichting vergoed.
Tevens zijn wij op zoek naar vluchtbegeleiders, mensen die naar Kreta op vakantie gaan en een hond of kat mee terug willen nemen. Uiteraard worden alle kosten vergoed.

Info.
Voor meer info over donaties, gastgezin of vluchtbegeleider worden, adoptie of andere hulp, kunt u kijken op onze website www.mirtos.nu of emailen naar info@mirtos.nu
De honden en katten van Kreta zullen u eeuwig dankbaar zijn !

[Toon als slideshow]

Vroeg in de ochtend stapten we in Tsilivi op de bus die door chauffeur Takis bestuurd werd. Jackie is een Nederlandse die al jaren op Zakynthos woont. Samen met haar man Takis runt ze Nefis Travel, een reisorganisatie die gespecialiseerd is in allerlei interessante excursies op Zakynthos. Vanaf Tsilivi vertrokken we richting Agios Sostis waar vandaan we met de boot aan de Turtle-tocht gingen beginnen. Onderweg stapten bij allerlei haltes diverse passagiers van uiteenlopende nationaliteiten in de bus. Welk een toeval toen wij ontdekten dat bij een van de bushaltes een gezin uit Wijk bij Duurstede opstapte, (het stadje waar wij woonachtig zijn) en waarvan de oudste zoon nota bene bij een van onze zoons in de klas zit! Dat was natuurlijk een super verassing en erg gezellig.

Eenmaal in Agios Sostis gearriveerd stapten we met hoge verwachtingen aan boord. Wat voor dag zou dit worden? Zouden de beloofde schildpadden werkelijk hun koppie aan ons laten zien? Agios Sostis ligt aan de baai van Laganas, een gebied dat bekend staat als een van de belangrijkste plekken ter wereld waar de Caretta-Caretta schildpadden hun eieren komen leggen. Wat maakt die Caretta-Caretta nou zo bijzonder? Het is een van de weinige schildpadsoorten die is overgebleven en hun grootte is indrukwekkend, ze hebben een meter doorsnede. Het zijn schildpadden die ver vóór de prehistorische tijd al leefden en die vooral in de Middellandse zee voorkomen. Zestig procent van deze schildpadden wordt in Griekenland geboren, daarvan  veertig procent op Zakynthos. Iedere zomer, vanaf half mei tot eind augustus, komen hier honderden vrouwtjesschildpadden hun eieren leggen. Het gekke van het verhaal is dat al deze “vrouwtjes” terugkomen naar de plek waar ze ongeveer 26 jaar daarvoor geboren zijn, om de eieren te leggen! Dat is iets wat je als mens haast niet kunt bevatten, want hoe weten zij zo precies waar zij geboren zijn?! Elke vrouwtjesschildpad keert op een nacht terug en legt ongeveer honderdtwintig eieren. Deze eieren worden door de schildpadden in het zand begraven waar ze zestig dagen blijven liggen, onder de warmte van de zon, voor ze uitkomen. De moederschildpad bemoeit zich niet meer met de eieren, maar gaat van de zware klus bijkomen en krachten verzamelen, om na enkele weken nog eens een lading eieren te leggen. Na zestig dagen komen de kleine schildpadjes uit hun eieren en ze kruipen naar de zee om aan het grote levensavontuur te beginnen. Deze kleine schildpadden moeten nu zelf zien te overleven, en op eigen kracht de zee zien te bereiken. Dit is van levensbelang, want ze trainen zo  hun spieren en de longen beginnen dan te werken. Iemand die denkt te helpen door het kleine schildpadje zelf naar de zee zelf te brengen, help juist niet, in tegendeel, hij zorgt voor de vroege dood van de kleintjes.

Deze schildpadden kunnen helemaal niet goed zien en ze moeten op hun eigen “navigatiesysteem” vertrouwen om de zee te bereiken. Zij gaan op het licht af, dat door de maan en de sterren in de zee weerkaatst wordt. De natuurlijke vijand van de caretta caretta is dan ook helaas de mens met hun lichte steden en discolampen aan stranden, waardoor de jonge schildpadden van koers raken en de zee niet bereiken. Ook speedboten en visnetten zijn helaas een oorzaak van veel sterfte onder de caretta caretta schildpadden. Van de duizend uitgekomen eieren, komt er maar 1 schildpad na 26 jaar terug om eieren te leggen, de meeste anderen hebben het in hun eerste drie levensjaren niet gered, want dan zijn ze nog het kwetsbaarst, hun schild is nog niet uitgehard.

Werden onze hooggespannen verwachtingen die dag waargemaakt? We waren nog niet goed en wel vertrokken met de boot of de eerste caretta caretta diende zich al aan. Het bleek een vrouwtje te zijn, dat is te zien aan de kleine staart die onder het schild vandaan komt. Een mannetje heeft een langere staart. De grote dame liet haar prachtige kop even zien onder luid enthousiasme van de passagiers op de boot. Even later spotten we een andere volwassen schildpad en ook die liet zich goed bewonderen. Al met al een fantastische ervaring en absoluut een aanrader om de V.I.P. turtle-spotting trip van Nefis Travel op Zakynthos mee te maken!

Jorgos en Wendy Nikolidakis
Méér over het eiland Zakynthos

De wijze waarop steeds vaker in Nederland gesproken wordt over “de Grieken” en niet zozeer over Griekenland zorgt ervoor dat elke Griek haast als een crimineel gezien wordt.
Als we een voorbeeld mogen nemen aan de uitspraak van de rechter inzake Wilders, dan mag hij wel zijn kritiek uiten over de Islam maar niet over de Moslims, omdat je daarmee een hele bevolkingsgroep wegzet.

Het ongenuanceerde gebruik van “de Grieken” zorgt ervoor dat minder nadenkende types het zelfs in hun hoofd halen om een restauranthouder in Deventer te gaan bedreigen.
Dit negatieve sentiment leidt ertoe dat mensen die relatief onbekend zijn met Griekenland, Griekenland nu als vakantiebestemming links laten liggen, terwijl de vakantie-euro’s juist nu meer dan welkom zijn.

Dat Griekenland zijn staatsbedrijven moet privatiseren staat buiten kijf, maar dat daar door de europese regeringsleiders juist nu zoveel haast mee gemaakt wordt is dubbel: de waarde van ALLES in Griekenland neemt per dag af, dus ook de waarde van de staatsbedrijven. Wij liggen, via de buitenlandse investeerders, op de loer om deze bedrijven die wij versneld op de markt willen zien tegen een appel en ei te kunnen kopen.
Waarom kunnen deze bedrijven niet tegen een vastgestelde boekwaarde van 200? als onderpand gegeven worden aan de ECB zodat de bedrijven in de luwte komen en geherstructureerd kunnen worden en deze als de tijd gunstiger is op de markt kunnen komen, net zoals wij nu met de ABN doen? Hiermee komt Griekenland wellicht een beetje uit de wurggreep van torenhoge rentes waartegen het nu zit aan te hikken. Daarbij krijgen ze tijd om hervormingen op staatsniveau door te voeren die ervoor moeten zorgen dat de burgers weer vertrouwen in hun eigen staat krijgen.

Vis begint altijd bij de kop te rotten. Hoewel Griekenland veel blaam treft als staat had je minstens van een Europees Parlement, dat Europa miljarden op jaarbasis kost,
mogen verwachten dat ze nauwkeurig letten op alle bedrijfsonderdelen en goed de inkomsten- en uitgavenkant van de europese balans in de gaten hadden gehouden.

Laten wij als Europa toch ook oog hebben voor de menselijke maat en niet de Grieken als voer laten dienen voor de Minotaurus.

Ariadne

(Petra Mens:  “Dat is Grieks voor mij” )